امتیاز موضوع:
  • 79 رأی - میانگین امتیازات: 2.87
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

بید و بیدخور

#1
ریشه کلمه بید«VEDA»به زبان سانسکریت بر می گردد،در ریگ ودا آورده شده ودا«VEDA»=بید در زبان سانسکریت از ریشه ی وید WIDدانستن مشتق شده است و به معنی دانش است و بطور اخص به معنی دانش الهی یا علم منزل است(نقل بتخلیص ومضمون مقاله ی آقای حسین خسروجردی به نقل از گزیده ی ریگ ودا به تخلیص و ترجمه دکتر سید محمودرضا جلالی ثانیی ص 47).اگر خور را تعریف شده ی خورشید بدانیم ربط تاریخی بید و بیدخور با اساطیر بدست می آید(همان ماخذ بنقل از کتاب پژوهش در اساطیر ایران تالیف مهرداد بهار صص 10و43).
حافظ ابرو می گوید خورسان یعنی آفتاب همچنین خورسان یعنی به آسانی بخور و خراسان را از فرزندان نوح پیغمبر می داند(نقل بتخلیص جغرافیای تاریخی خراسان در تاریخ حافظ ابرو و تالیف شهاب الدین عبدا...خوافی (حافظ عبدا...)تصحیح دکتر غلامرضا و راهرامص10).مرحوم عبدالحمید مولوی می گوید:خراسان آن است که از وی خورآید،وی خور را به معنی خورشید گرفته است.پس بید خور یعنی محل طلوع علم و دانش .
ان الله مع الصابرین
پاسخ اخطار
#2
سلام
گاهی برای وجه نامیدن یک جا به بافت خود کلمه هم باید دقت کرد گاهی ریشه یابی درگذشته های خیلی دور ماراازحقیقت کلمه غافل می کند .درموردبید خور نظربنده این آست که بیدهمان درخت مقاوم است که همه می شناسیم وخورهم به معنی آبگیر (حوض)است به احتمال زیا دنام بید خور برگرفته ازهمین کلمه است(آگیری که درکنارآن درخت بیدی بوده است )؛حتا نزدیک بودن درراستای روستای بید(که به احتمال زیاد همان بید هندی است که درجوین زیاداست ومردم درسال های پیش برای پوشش روی خانه های خود ازآن استفاده می کردند)این نظرراتقویت می کند.
پاسخ اخطار


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان