تجربه ای که از زندگی کسب کردم

[ADMIN]

به نام خدا
این تاپیک رو زدم تا تجربیاتی که از زندگی مشترک از دوران آشنایی تا ازدواج فرزندانمان داریم بنویسیم تا برای بقیه هم قابل استفاده باشه
البته محدود به مسایل خانوادع نمیشه و همه امور زندگی رو در بر می گیره

1- استفاده از لوازم مختلف و ابزار آلات

2- اعتماد به نفس

3- امور بانکی، خرید و فروش و معاملات

4- امید به زندگی و انرژی مثبت

5- تصمیم گیری

6 - تعیین هدف در زندگی و برنامه ریزی

7- توصیه های بهداشتی ، سلامت و بیماری ها

8 - حرف زدن و وروابط کلامی

9 - خدمت سربازی

10 - درس، تحصیل و امتحانات

11- دین, مذهب، معنویات و رابطه با خدا

12 - رانندگی، حمل و نقل و تصادفات

13- روابط با غریبه ها، دوستان،آشنایان وجنس مخالف

14- زندگی مشترک و ازدواج

15 - مسائل روزمره اجتماعی

16 - فیلم ، تلویزیو ن وبرنامه های ماهواره ای

17 - کامپیوتر و فناوری اطلاعات

18 - کمک به دیگران

19 - لباس و پوشش

20 - مسافرت های داخل و خارج از کشور

21 - مشاغل؛ روابط کاری و شراکت

22 - میمهانی و مجالس

23 - ورزش و تحرک

24 - هنر

[hosna]

تجربه من از ازدواج: آدم ها عوض نمیشن،دعوا و قهر وحرفهای طولانی وخلاصه هرروشی که قرار باشه از همسرت آدم دیگه ای نمیسازه  راه حل یه زندگی آرام اینکه از لحظه هایی که میتونی با همسرت داشته باشی لذت ببری فارغ از همه اختلاف نظر هاو... ،عمر زندگانیکوتاه تر از این حرف است که بخوای یه عمر رو صرف عوض کردن و ساخت آدم های دور و برت بکنی چرا یکبار هم که شده خودت پا پیش نزاری برای تغییر کردن وقتی یاد گرفتی خودت رو با شرایط تغییر بدی آدم های دورو اطراف هم منعطف تر به نظرت میرسند گاهی جنگیدن راه رسیدن به موفقیت نیست بلکه چاره کار در گذشت، و گذشتن از روی تمامی خاطرات بد بینمونه...

[hosna]

تجربه حاصل از زندگی:
تاحدی به این دنیا ارزش قائل باش که از خاطر نبری به روزی دیر یا زود سهم ات ازاین کره خاکی میشود یه قبر تنگ وتاریک  که فقط میتونه جسمت رو که یه روزی براش ارزش قائل بودی تو خودش از بین ببره،این دنیای فانی با تمام مطلقاتش یه روزی تورو ازخاطر میبره یه جوری که انگار از اول نبودی،فرصت خیلی کوتاه تر از اونی است که ما فکر میکنیم شاید همین لحظه ،لحظه پایانی ما باشد،چه فرمول و منطقی عمر ما رو تخمیین میزند جز خود خدا،اگه فقط ده دقیقه وقت داشته باشی،چه میکنی؟یقینا بخشی از وجودت از درون صدای آه وحسرت میکشد برای لحظه های از دست رفته ای که "ای کاش"ها رامیسازد
ای کاش زمان بیشتر صرف دیدن و بوییدن پدرومادرم میکردم ،ای کاش غرور بی جا نداشتم و پای پدرم رو می بوسیدم، ای کاش بیشتر به همسرم میگفتم که چقدر دوستش دارم ،ای کاش فرزندم را یکبار در آغوش میگرفتم برای یک دقیقه فارغ از چرخش زمین وسیارات غرق در بوی دلنشین دوست داشتش میشدم تا کی باید سهم ما آدم ها بعد از ۲۰،۳۰،۵۰ ویا ۶۰ سال زندگی بشود آه وحسرت....

[hosna]

تجربه حاصل از روزمرگی های اجتماعی از دیدگاه من و مامانومادر بزرگم: 
من:من یه جوانم که غرورم اجازه نمیده بگم اشتباه میکنم حتی اگه کارم اشتباهم باشه من هم میشم مثل هزاران انسانی که که خطا کرده پس بی خیال تعهد و مسئولیت های که مثل رنجبره مارو به دنیا با القاب مختلف پابند کرده سهم من از زندگی لذت بردن از لحظه های روزمره زندگی مونه طوری که بقیه لذت میبرند....
مامانم:من یه مادرم که از روزی که مادر شدم بخشی از روح ام را در فرزندم به ودیعه گذاشتم و به خود گفتم که از امروز منی وجود ندارد تا وقتی همسرم و فرزندانم باشند آنها از من پیشی بگیرند تامن حس خوشبختی را بچشم...
مادر بزرگم:چقدر زود تمام شد روهای دختر ومادر بودن از روزی که لقب مادر بزرگ بودن رو به من دادن فهمیدم چه خیال خامی بوده فکر تمام شدن دل نگرانی برای فرزند وقتی نوه از فرزند پیشی بگیرد و در قلبت جا بسازد برای خود روزمرگی برای من یعنی دعای عاقبت به خیری برای نسلی که بعد من در این رمین سهم زندگانی دارند

[rashel_rino]

سلام این تاپیک یکی از بهترین تاپیک هاست البته اگه دوستانی که تجربه دارن اون رو با بقیه از جمله من اشتراک بزارن تا ما که ازدواج نکردیم و هنوز تجربه چندانی نداریم استفاده کنیم.
ممنون از دوستانی که تجربیاتشون رو به اشتراک میزارن. امیدوارم موفق و پیروز باشید.