https://atamalek.ir/ Mon, 17 Aug 2026 12:36:08 +0000 MyBB https://atamalek.ir/thread-13248.html Tue, 05 Oct 2021 03:39:34 +0000 ADMIN]]> https://atamalek.ir/thread-13248.html https://atamalek.ir/thread-13171.html Thu, 23 Sep 2021 04:44:17 +0000 ADMIN]]> https://atamalek.ir/thread-13171.html اسامی فصل‌های سال در زبان ترکی:

Yaz
☘یاز = بهار

Yay
☀️یای = تابستان

Köz - küz
?کؤز - کوز = پاییز

Qış
❄️قیش = زمستان


◀️توضیح:
تورک‌های خراسان علاوه بر اسامی بالا برای تابستان از واژه #تموز و یا #تومس و برای پاییز از واژه #میزان نیز استفاده می‌کنند.

#فصول #فصل


?]]> اسامی فصل‌های سال در زبان ترکی:

Yaz
☘یاز = بهار

Yay
☀️یای = تابستان

Köz - küz
?کؤز - کوز = پاییز

Qış
❄️قیش = زمستان


◀️توضیح:
تورک‌های خراسان علاوه بر اسامی بالا برای تابستان از واژه #تموز و یا #تومس و برای پاییز از واژه #میزان نیز استفاده می‌کنند.

#فصول #فصل


?]]> https://atamalek.ir/thread-13104.html Tue, 14 Sep 2021 03:23:30 +0000 ADMIN]]> https://atamalek.ir/thread-13104.html ⭕️ فاصله شهرستان جوین یا همان شهر نقاب  با شهرهای اطراف خود چقدر است؟

فاصله شهرستان جوین تا شهر سبزوار 75 کیلومتر (جنوب‌شرق)
فاصله شهرستان جوین از جغتای  40 کیلومتر (جنوب غرب)
فاصله شهرستان جوین تا شهر مشهد مقدس 350 کیلومتر (شرق)
فاصله شهرستان جوین از شهر اسفراین 80 کیلومتر (شمال)
فاصله شهرستان جوین تا شهر بجنورد 140 کیلومتر (شمال)
فاصله شهرستان جوین از شهر جاجرم 110 کیلومتر (غرب)
فاصله شهرستان جوین تا تهران 700 کیلومتر است(غرب)

توجه: مبدا، مرکز شهرستان (شهر نقاب) است]]> ⭕️ فاصله شهرستان جوین یا همان شهر نقاب  با شهرهای اطراف خود چقدر است؟

فاصله شهرستان جوین تا شهر سبزوار 75 کیلومتر (جنوب‌شرق)
فاصله شهرستان جوین از جغتای  40 کیلومتر (جنوب غرب)
فاصله شهرستان جوین تا شهر مشهد مقدس 350 کیلومتر (شرق)
فاصله شهرستان جوین از شهر اسفراین 80 کیلومتر (شمال)
فاصله شهرستان جوین تا شهر بجنورد 140 کیلومتر (شمال)
فاصله شهرستان جوین از شهر جاجرم 110 کیلومتر (غرب)
فاصله شهرستان جوین تا تهران 700 کیلومتر است(غرب)

توجه: مبدا، مرکز شهرستان (شهر نقاب) است]]> https://atamalek.ir/thread-13001.html Mon, 30 Aug 2021 04:29:42 +0000 ADMIN]]> https://atamalek.ir/thread-13001.html

Sanamaq - ساناماق
ساناماق=شمردن

Saymaq - سایماق
سایماق=شمردن، احترام گذاشتن

Saymaq - سویماق
سویماق=پوست کردن


Soyunmaq - سویونماق
سویونماق=لباس های رو را در آوردن و برای مثال پالتو، کت و ... را در آوردن. اگر توجه کرده باشید در زمستان و یا هوای سرد، با وارد شدن مهمان و یا مهمانان می گویند:
"سویونون و گئچین اوتورون."

Soruşmaq - سوروشماق
سوروشماق=سئوال کردن، پرسیدن

Söndürmək - سؤدورمک
سؤدورمک=خاموش کردن

Suvarmaq - سووارماق
سووارماق=آب دادن، آبیاری کردن

Sağlanmaq - ساغلانماق
ساغلانماق=تندرست شدن، سلامت شدن

Sağınmaq - ساغینماق
ساغینماق=متولد کردن، بدنیا آوردن

Sevmək - سئومک
سئومک=دوست داشتن، عشق ورزیدن

Söymək - سؤیمک
سؤیمک=بد و بیراه گفتن، فحاشی کردن
همسایه به زنش بد و بیراه می گفت و مادرم با اعتراض گفت: آی کیشی او سنین خاتینین دی، ندن سؤیور سن!؟
کیشی: سئوملی خاتینی سئویرلر، سؤیملی خاتینی سؤیورلر.

Sökmək - سؤکمک
سؤکمک=باز کردن، خراب کردن
برای باز کردن بافتنی ها از "سؤکمک" استفاده می شود و همچنین برای خراب کردن ساختمان و ...

Sürmək - سورمک
سورمک=حرکت کردن با وسیله

Süzmək - سوزمک
سوزمک=آبکش کردن
از صافی رد کردن، برای مثال سوزمک آیران، قاتیق و ... (آیران سوزمکی یا دویو(برنج) سوزمکی)
اما سوزمک به معنی شنا کردن نادرست است.
به عمل سوزمک Süzmək، سوزمه گفته می شود مانند: قاوورماق و قاوورما.

Süzülmek - سوزولمک
سوزولمک معانی زیادی دارد و برای مثال قوش بیردن سوزولدو و قوندو. سوزولمک ناز و عشوه و ازیلمک و بوزولماق نیز معنا دارد.
گؤزلریندن یاش "سوزولدو"
(از چشمهایش اشک سرازیر شد)

Somurmaq - سومورماق
سومورماق=مکیدن

Soğurmaq - سوغورماق
سوغورماق=بیرون آوردن، بیرون کشیدن و برای مثال بیرون آوردن بوته با ریشه از زیر خاک.

Süpürmək - سوپورمک
سوپورمک=جارو کردن

Silmək - سیلمک
سیلمک=تمیز کردن و برای مثال تمیز کردن روی میز و یا پاک کردن نوشته.

Sıyırmaq - سییرماق
سییرماق=یک لایه از روی چیزی برداشتن، تمیز کردن و ...

Saxlamaq - ساخلاماق
ساخلاماق=نگه داشتن، حفظ کردن

Sağmaq - ساغماق
ساغماق=دوشیدن

Silkmək - سیلکمک
سیلکمک=تکان دادن، با تکان دان تمیز کردن

Sancımaq - سانجیماق
سانجیماق=نوعی درد کردن

Solmaq - سولماق
سولماق=پژمرده شدن، رنگ باختن

Sımaq - سیماق
سیماق=ادرار کردن

Sındırmaq - سیندیرماق
سیندیرماق=شکستن

Savaşmaq - ساواشماق
ساواشماق=جنگیدن، جنگ کردن

Satmaq - ساتماق
ساتماق=فروختن

Satqın - ساتقین
ساتقین=خود فروش

Sarı - ساری
ساری=زرد

Sarı - ساری
ساری=طرف، جهت

Süyüşmək - سویوشمک
سویوشمک=لیز خوردن

Sıçan - سیچان
سیچان=موش

Saman - سامان
سامان=کاه

Saman yolu - سامان یولو
سامان یولو=کهکشان

Sığır -سیغیر
سیغیر=گاو نر

Son - سون
سون=پایان، آخر

San - سان
سان=شهرت، عنوان

Sançaq - سانجاق
سانجاق=سنجاق - تورکی

Söyüt - سؤیوت
سؤیوت=درخت بید]]>

Sanamaq - ساناماق
ساناماق=شمردن

Saymaq - سایماق
سایماق=شمردن، احترام گذاشتن

Saymaq - سویماق
سویماق=پوست کردن


Soyunmaq - سویونماق
سویونماق=لباس های رو را در آوردن و برای مثال پالتو، کت و ... را در آوردن. اگر توجه کرده باشید در زمستان و یا هوای سرد، با وارد شدن مهمان و یا مهمانان می گویند:
"سویونون و گئچین اوتورون."

Soruşmaq - سوروشماق
سوروشماق=سئوال کردن، پرسیدن

Söndürmək - سؤدورمک
سؤدورمک=خاموش کردن

Suvarmaq - سووارماق
سووارماق=آب دادن، آبیاری کردن

Sağlanmaq - ساغلانماق
ساغلانماق=تندرست شدن، سلامت شدن

Sağınmaq - ساغینماق
ساغینماق=متولد کردن، بدنیا آوردن

Sevmək - سئومک
سئومک=دوست داشتن، عشق ورزیدن

Söymək - سؤیمک
سؤیمک=بد و بیراه گفتن، فحاشی کردن
همسایه به زنش بد و بیراه می گفت و مادرم با اعتراض گفت: آی کیشی او سنین خاتینین دی، ندن سؤیور سن!؟
کیشی: سئوملی خاتینی سئویرلر، سؤیملی خاتینی سؤیورلر.

Sökmək - سؤکمک
سؤکمک=باز کردن، خراب کردن
برای باز کردن بافتنی ها از "سؤکمک" استفاده می شود و همچنین برای خراب کردن ساختمان و ...

Sürmək - سورمک
سورمک=حرکت کردن با وسیله

Süzmək - سوزمک
سوزمک=آبکش کردن
از صافی رد کردن، برای مثال سوزمک آیران، قاتیق و ... (آیران سوزمکی یا دویو(برنج) سوزمکی)
اما سوزمک به معنی شنا کردن نادرست است.
به عمل سوزمک Süzmək، سوزمه گفته می شود مانند: قاوورماق و قاوورما.

Süzülmek - سوزولمک
سوزولمک معانی زیادی دارد و برای مثال قوش بیردن سوزولدو و قوندو. سوزولمک ناز و عشوه و ازیلمک و بوزولماق نیز معنا دارد.
گؤزلریندن یاش "سوزولدو"
(از چشمهایش اشک سرازیر شد)

Somurmaq - سومورماق
سومورماق=مکیدن

Soğurmaq - سوغورماق
سوغورماق=بیرون آوردن، بیرون کشیدن و برای مثال بیرون آوردن بوته با ریشه از زیر خاک.

Süpürmək - سوپورمک
سوپورمک=جارو کردن

Silmək - سیلمک
سیلمک=تمیز کردن و برای مثال تمیز کردن روی میز و یا پاک کردن نوشته.

Sıyırmaq - سییرماق
سییرماق=یک لایه از روی چیزی برداشتن، تمیز کردن و ...

Saxlamaq - ساخلاماق
ساخلاماق=نگه داشتن، حفظ کردن

Sağmaq - ساغماق
ساغماق=دوشیدن

Silkmək - سیلکمک
سیلکمک=تکان دادن، با تکان دان تمیز کردن

Sancımaq - سانجیماق
سانجیماق=نوعی درد کردن

Solmaq - سولماق
سولماق=پژمرده شدن، رنگ باختن

Sımaq - سیماق
سیماق=ادرار کردن

Sındırmaq - سیندیرماق
سیندیرماق=شکستن

Savaşmaq - ساواشماق
ساواشماق=جنگیدن، جنگ کردن

Satmaq - ساتماق
ساتماق=فروختن

Satqın - ساتقین
ساتقین=خود فروش

Sarı - ساری
ساری=زرد

Sarı - ساری
ساری=طرف، جهت

Süyüşmək - سویوشمک
سویوشمک=لیز خوردن

Sıçan - سیچان
سیچان=موش

Saman - سامان
سامان=کاه

Saman yolu - سامان یولو
سامان یولو=کهکشان

Sığır -سیغیر
سیغیر=گاو نر

Son - سون
سون=پایان، آخر

San - سان
سان=شهرت، عنوان

Sançaq - سانجاق
سانجاق=سنجاق - تورکی

Söyüt - سؤیوت
سؤیوت=درخت بید]]> https://atamalek.ir/thread-12916.html Sun, 22 Aug 2021 01:23:28 +0000 ADMIN]]> https://atamalek.ir/thread-12916.html در مطلب زیر با رسم کریپ گرفتن و آداب آن آشنا میشوید

کِرِو یا کریو در قدیم در مراسم ختنه سوران می گرفتند به کسی که به دهن بچه قند می داد تا استا ختنه کند می گفتند و. ..
کِرِو
یک نوع خویشاوندی سببی بود و این نوع خویشاوندی مربوط به خانواده هایی بود که دارای پسر بودند و در مراسم ختنه سوران موقع ختنه کردن بایستی کِریو حتما در مراسم حاضر می شد .گاهی اوقات شدت نزدیکی و خویشاوندی دو خانواده کریو شده به گونه می شد که می گفتند پسران و دختران این دو خانواده نبایستی با هم ازدواج کنند و وصلت در خانواده ها یک نوع کراهت داشت
کِریو ها در مراسمات عروسی نقش خاصی نداشتند
رابطه کریو معمولا تا آخر عمر ادامه داشت و یک رابطه نسبتا دایمی بود کریو ها معمولا افراد میانسال بودند برخلاف مراسم عروسی که داماد بایستی یک فرد جوان (براکه)از رفقای خود را انتخاب می کرد تا موقع عروس بران با پارچه کمر عروس را می بست و کارهای عروسی را هدایت می کرد بود.


#رسم_کریو #رسم_کریب

◀️ارسالی از : خلیل رشید]]> در مطلب زیر با رسم کریپ گرفتن و آداب آن آشنا میشوید

کِرِو یا کریو در قدیم در مراسم ختنه سوران می گرفتند به کسی که به دهن بچه قند می داد تا استا ختنه کند می گفتند و. ..
کِرِو
یک نوع خویشاوندی سببی بود و این نوع خویشاوندی مربوط به خانواده هایی بود که دارای پسر بودند و در مراسم ختنه سوران موقع ختنه کردن بایستی کِریو حتما در مراسم حاضر می شد .گاهی اوقات شدت نزدیکی و خویشاوندی دو خانواده کریو شده به گونه می شد که می گفتند پسران و دختران این دو خانواده نبایستی با هم ازدواج کنند و وصلت در خانواده ها یک نوع کراهت داشت
کِریو ها در مراسمات عروسی نقش خاصی نداشتند
رابطه کریو معمولا تا آخر عمر ادامه داشت و یک رابطه نسبتا دایمی بود کریو ها معمولا افراد میانسال بودند برخلاف مراسم عروسی که داماد بایستی یک فرد جوان (براکه)از رفقای خود را انتخاب می کرد تا موقع عروس بران با پارچه کمر عروس را می بست و کارهای عروسی را هدایت می کرد بود.


#رسم_کریو #رسم_کریب

◀️ارسالی از : خلیل رشید]]> https://atamalek.ir/thread-12818.html Wed, 11 Aug 2021 03:54:27 +0000 ADMIN]]> https://atamalek.ir/thread-12818.html #قواعد


انواع ضمیر در زبان تورکی:

◽️ضمایر شخصی:
من = من
سن = تو
او = او
بیز = ما
سیز = شما
اولار = آنها

◽️ضمیر مشترک: هرگز به تنهایی بکار نمی‌رود و همیشه به ضمیرهای شخصی می‌پیوندد.
اؤز = خود

◽️ضمیر اشاره:
بو = این
او = آن

◽️ضمیر پرسشی:
کیم = چه کسی
نه = چه
هانسی = کدام
هارا = کجا
هاچان = چه وقت
نییه (نمه) = چرا
نئجه = چطور
نئچه = چند، چقدر
هانی = کو
نه جور = چطور
هایان = کدام سمت
نمنه = چه چیزی
نه اوچون = برای چه
و ...

◽️ضمیر تعجبی:
«نه» = چه / مانند: نه یاخشی = چه خوب

◽️ضمیر مبهم:
او بو = این و آن
او بیری = آن دیگری
بوس بوتون = همه و همه
بیر آز = یک کم
بوتون = همگی
بیری = یکی
چوخو = بسیاری
نئچه سی = تعدادی
هرکیم = هرکس
و ...

◽️ضمیر اشتمالی:
«گیل» = اینها / مانند: آتامگیل گلدیلر = پدرم اینها آمدند.



✍استاد #پرویز_شاهمرسی]]> #قواعد


انواع ضمیر در زبان تورکی:

◽️ضمایر شخصی:
من = من
سن = تو
او = او
بیز = ما
سیز = شما
اولار = آنها

◽️ضمیر مشترک: هرگز به تنهایی بکار نمی‌رود و همیشه به ضمیرهای شخصی می‌پیوندد.
اؤز = خود

◽️ضمیر اشاره:
بو = این
او = آن

◽️ضمیر پرسشی:
کیم = چه کسی
نه = چه
هانسی = کدام
هارا = کجا
هاچان = چه وقت
نییه (نمه) = چرا
نئجه = چطور
نئچه = چند، چقدر
هانی = کو
نه جور = چطور
هایان = کدام سمت
نمنه = چه چیزی
نه اوچون = برای چه
و ...

◽️ضمیر تعجبی:
«نه» = چه / مانند: نه یاخشی = چه خوب

◽️ضمیر مبهم:
او بو = این و آن
او بیری = آن دیگری
بوس بوتون = همه و همه
بیر آز = یک کم
بوتون = همگی
بیری = یکی
چوخو = بسیاری
نئچه سی = تعدادی
هرکیم = هرکس
و ...

◽️ضمیر اشتمالی:
«گیل» = اینها / مانند: آتامگیل گلدیلر = پدرم اینها آمدند.



✍استاد #پرویز_شاهمرسی]]> https://atamalek.ir/thread-12777.html Wed, 04 Aug 2021 05:53:20 +0000 ADMIN]]> https://atamalek.ir/thread-12777.html ...نگاهی به آیین علم بندان ماه محرم  روستا...این رسم پسندیده و نیک  در روستا به دوران خیلی دور برمیگرده آیینی که نسل به نسل ٬سینه به سینه  به ما ارث رسیده...چندروزمانده به شروع ماه محرم (عموما اخرین پنج شنبه ماه ذی الحجه)    با چاوش خوانی به اهالی اعلام میگردد که علم بندان انجام میشود...بعد از جمع شدن مردم ..سادات؛ بزرگان روستا  همراه با مداحی چاوش خوانی وذکر صلوات پارچه های علم رامی بندندوخانمهای روستاباپخش نذورات  پذیرایی میکنن...بعدازتمام شدن بستن پارچه ها  علم را درحیاط مسجد  وامامزاده  به نشانه شروع ماه عزای امام  حسین(ع)  میگذارند  ....باشد که جوانان عزیز روستامون  این آیین  پسندیده را  به نسلهای بعد منتقل کنند...

اشعارترکی که در چاوش خوانی ایام محرم  مخصوصا روز علم بندان خوانده میشود.....
...هر باشده وار علامت سودای کربلا** قالمش وصال بزم دل ارای کربلا**گرسون سفر تدارکنی کاروان گیدر**اولمش بهار گلشن صحرای کربلا***وقت سفردی ایهاالحباب الرحیل**یوکلندی بار خانه مولای کربلا**هرکمون باشنده بهشتون هواسی وار**گرسون نه با صفاده تماشای کربلا

#محله_بحرآباد]]> ...نگاهی به آیین علم بندان ماه محرم  روستا...این رسم پسندیده و نیک  در روستا به دوران خیلی دور برمیگرده آیینی که نسل به نسل ٬سینه به سینه  به ما ارث رسیده...چندروزمانده به شروع ماه محرم (عموما اخرین پنج شنبه ماه ذی الحجه)    با چاوش خوانی به اهالی اعلام میگردد که علم بندان انجام میشود...بعد از جمع شدن مردم ..سادات؛ بزرگان روستا  همراه با مداحی چاوش خوانی وذکر صلوات پارچه های علم رامی بندندوخانمهای روستاباپخش نذورات  پذیرایی میکنن...بعدازتمام شدن بستن پارچه ها  علم را درحیاط مسجد  وامامزاده  به نشانه شروع ماه عزای امام  حسین(ع)  میگذارند  ....باشد که جوانان عزیز روستامون  این آیین  پسندیده را  به نسلهای بعد منتقل کنند...

اشعارترکی که در چاوش خوانی ایام محرم  مخصوصا روز علم بندان خوانده میشود.....
...هر باشده وار علامت سودای کربلا** قالمش وصال بزم دل ارای کربلا**گرسون سفر تدارکنی کاروان گیدر**اولمش بهار گلشن صحرای کربلا***وقت سفردی ایهاالحباب الرحیل**یوکلندی بار خانه مولای کربلا**هرکمون باشنده بهشتون هواسی وار**گرسون نه با صفاده تماشای کربلا

#محله_بحرآباد]]> https://atamalek.ir/thread-12761.html Mon, 02 Aug 2021 01:40:38 +0000 ADMIN]]> https://atamalek.ir/thread-12761.html https://atamalek.ir/thread-12758.html Fri, 30 Jul 2021 15:13:50 +0000 ADMIN]]> https://atamalek.ir/thread-12758.html
?در زبان مادری ما (تورکی آذربایجانی) برخی کلمات مرکب و اصطلاحاتی وجود دارد که از ترکیب اسمِ یک عضو بدن با یک قید یا صفت به وجود آمده و در بیشتر موارد معنا و مفهومی متفاوت از معنای اجزای تشکیل دهنده‌اش دارد:
۱) اَلی دُولو (دست پُر)
۲) اَلی اوزون (متجاوز)
۳) اَلی دالی (فقیر)
۴) اَلی اَیری (دزد)
۵) اَلی یۆنگۆل (بابرکت)
۶) اَلی آغێر (بی‌خیر و برکت)
۷) اَلی بوش (بیکار)
۸) اَلی سولو (ماهر، کاربلد)
۹) اَلی آچێق (دست و دل باز)
۱۰) اَل آیاق‌سێز (دست و پا چلفتی)
۱۱) دێرناق‌سێز (بی‌انصاف، خسیس)
۱۲) اؤرگی قره (متعصب شدید)
۱۳) قارنێ زێغلێ (حسود)
۱۴) قێچێ اوزون (کسی که یک جا بند نمی‌شود)
۱۵) دیلی اوزون (زبان دراز)
۱۶) قورساق‌سێز (کم صبر و تحمل)
۱۷) جێرت قوز (کسی که زود از کوره در می‌رود)
۱۸)گؤنۆ قالێن (نفهم، یک دنده)
۱۹) اۆزۆ قره (روسیاه)
۲۰) گؤزۆ قره (عزیزِ دل)
۲۱)شور گؤز (هیز)
۲۲) اَتی آجێ (آدم نچسب)
۲۳) آل یاناق (خونگرم)
۲۴) بؤیۆک باش (کلّه گنده)
۲۵) باشێ سویوق (بی قید، بی تفاوت ،بی دقت)
۲۶) باشێ آشاغی (محجوب)
۲۷) بوینو بۆکۆک (بی کس، یتیم)
۲۸) بورنو هاوالێ (پرفیس و افاده)
۲۹) گؤدن‌سیز (ندید بدید، نامعقول)
۳۰) آلنێ آچێق (روسفید، کار درست)
۳۱) باشێ داشلی (بدبخت، بیچاره)
۳۲) باشێ آلچاق (بی آبرو، گناهکار)
۳۳) باشێ اوجا (سربلند)
۳۴) گؤزۆ دار (بدخواه، پخیل)
۳۵) گؤزۆ توخ (چشم پر، بی نیاز)
۳۶) قولاغێ تۆکلۆ (متحجر، خرافاتی)
۳۷) آغزێ بۆتۆن (رازدار)
۳۸) آغزێ آچێق (متعجب)
۳۹) آغزێ پوزوق (فحاش)
۴۰) اَنگی بوش (پر حرف)
۴۱) بوینو یوغون (ظالم، گردن کلفت)
۴۲) کال بئیین (نفهم)
۴۳) قوش بئیین (کم عقل)
۴۴) گؤزۆ آج (طمعکار)
۴۵) اۆرگی صاف (ساده دل)
۴۶) دیلی آجێ (کسی که زبانش تلخ است)
۴۷) قارنێ یێرتێق (سخن چین)
۴۸) آغزێ جێرێق (سخن چین)
۴۹) اۆزۆ قێرمێزی (پررو، بی حیا)
۵۰) دیلی پؤتمۆش (کسیکه زبانش اختلاف می‌ندازد)

#جوین_آنلاین]]>
?در زبان مادری ما (تورکی آذربایجانی) برخی کلمات مرکب و اصطلاحاتی وجود دارد که از ترکیب اسمِ یک عضو بدن با یک قید یا صفت به وجود آمده و در بیشتر موارد معنا و مفهومی متفاوت از معنای اجزای تشکیل دهنده‌اش دارد:
۱) اَلی دُولو (دست پُر)
۲) اَلی اوزون (متجاوز)
۳) اَلی دالی (فقیر)
۴) اَلی اَیری (دزد)
۵) اَلی یۆنگۆل (بابرکت)
۶) اَلی آغێر (بی‌خیر و برکت)
۷) اَلی بوش (بیکار)
۸) اَلی سولو (ماهر، کاربلد)
۹) اَلی آچێق (دست و دل باز)
۱۰) اَل آیاق‌سێز (دست و پا چلفتی)
۱۱) دێرناق‌سێز (بی‌انصاف، خسیس)
۱۲) اؤرگی قره (متعصب شدید)
۱۳) قارنێ زێغلێ (حسود)
۱۴) قێچێ اوزون (کسی که یک جا بند نمی‌شود)
۱۵) دیلی اوزون (زبان دراز)
۱۶) قورساق‌سێز (کم صبر و تحمل)
۱۷) جێرت قوز (کسی که زود از کوره در می‌رود)
۱۸)گؤنۆ قالێن (نفهم، یک دنده)
۱۹) اۆزۆ قره (روسیاه)
۲۰) گؤزۆ قره (عزیزِ دل)
۲۱)شور گؤز (هیز)
۲۲) اَتی آجێ (آدم نچسب)
۲۳) آل یاناق (خونگرم)
۲۴) بؤیۆک باش (کلّه گنده)
۲۵) باشێ سویوق (بی قید، بی تفاوت ،بی دقت)
۲۶) باشێ آشاغی (محجوب)
۲۷) بوینو بۆکۆک (بی کس، یتیم)
۲۸) بورنو هاوالێ (پرفیس و افاده)
۲۹) گؤدن‌سیز (ندید بدید، نامعقول)
۳۰) آلنێ آچێق (روسفید، کار درست)
۳۱) باشێ داشلی (بدبخت، بیچاره)
۳۲) باشێ آلچاق (بی آبرو، گناهکار)
۳۳) باشێ اوجا (سربلند)
۳۴) گؤزۆ دار (بدخواه، پخیل)
۳۵) گؤزۆ توخ (چشم پر، بی نیاز)
۳۶) قولاغێ تۆکلۆ (متحجر، خرافاتی)
۳۷) آغزێ بۆتۆن (رازدار)
۳۸) آغزێ آچێق (متعجب)
۳۹) آغزێ پوزوق (فحاش)
۴۰) اَنگی بوش (پر حرف)
۴۱) بوینو یوغون (ظالم، گردن کلفت)
۴۲) کال بئیین (نفهم)
۴۳) قوش بئیین (کم عقل)
۴۴) گؤزۆ آج (طمعکار)
۴۵) اۆرگی صاف (ساده دل)
۴۶) دیلی آجێ (کسی که زبانش تلخ است)
۴۷) قارنێ یێرتێق (سخن چین)
۴۸) آغزێ جێرێق (سخن چین)
۴۹) اۆزۆ قێرمێزی (پررو، بی حیا)
۵۰) دیلی پؤتمۆش (کسیکه زبانش اختلاف می‌ندازد)

#جوین_آنلاین]]> https://atamalek.ir/thread-12749.html Tue, 27 Jul 2021 07:57:48 +0000 ADMIN]]> https://atamalek.ir/thread-12749.html بازی بومی محلی شهرستان جوین

دوستان وهمراهان سلام ?

بازی کلوخ قوماق یه بازی زیبای و جذابی است که در گذشته بچه‌ها بازی می‌کردند.
تقریبا مانند بازی گل یا پوچ،با این تفاوت که ابزار بازی کلوخ بود نه نخود ویا لوبیا.
بازی دسته جمعی بود و هرگاه فامیل در مناسبات دور هم جمع می شدند بچه ها این بازی را با هم داشتند. به این ترتیب بود که به دو گروه تقسیم می شوند و دو نفر از بین خودشان استا انتخاب کرده و در مقابل هم می شستند.
پاهاشون دراز می کنند و بازی شروع می‌شود.
با گل یا پوچ مشخص میشه که استای کدام گروه آغاز کننده ی بازی شود.
وقتی که مشخص شد استای گروه مقابل یه کلوخ به اندازه ی گردو برمی دارد و بین گروه رقيب راه می رود وخم می شود و کلوخ لای پای یکی ازبچه ها میزاره و باید طوریکه استای رقیب متوجه نشود.
بچه‌ها نیز آرامششون حفظ می کنند تا استا گمراه شود.
استا باصدای بلند میگه مثلا علی کلوخ بده، اگه لای پای او بود که استا یه امیتاز می‌گیرد و کلوخ به یارای او میرسد و بازی به‌ آنها می رسد وگرنه یک امیتاز استای اول وگروهش می‌گیرد و بازی در دست آنان ادامه دارد.
در آخر هم هر کسی امیتاز بیشتر داشت به گروه بازنده لوپق می زدند. (گروه بازنده دهانشان باد می کنند و گروه برنده بادست می زنندبه لپ بازنده تا بادش خالی شود) ????
بازی های قدیمی به شکل امروزی که بیشتر مجازی است نبودوشور وحال دیگه ای داشته که اجداد ما بدون غل وغش و درکنار هم، پسر ودختر بازی می‌کردند و پراز صمیمیت بود.
رو دررو ونفس به نفس هم از بازی دسته جمعی لذت می بردنند. ??????
یادشون بخیر. یاد بازی های قدیمی بخیر.
سلامت وخوب و خوش باشید. حق نگهدارتان.
فاطمه حکم آبادی
مرداد 1400]]> بازی بومی محلی شهرستان جوین

دوستان وهمراهان سلام ?

بازی کلوخ قوماق یه بازی زیبای و جذابی است که در گذشته بچه‌ها بازی می‌کردند.
تقریبا مانند بازی گل یا پوچ،با این تفاوت که ابزار بازی کلوخ بود نه نخود ویا لوبیا.
بازی دسته جمعی بود و هرگاه فامیل در مناسبات دور هم جمع می شدند بچه ها این بازی را با هم داشتند. به این ترتیب بود که به دو گروه تقسیم می شوند و دو نفر از بین خودشان استا انتخاب کرده و در مقابل هم می شستند.
پاهاشون دراز می کنند و بازی شروع می‌شود.
با گل یا پوچ مشخص میشه که استای کدام گروه آغاز کننده ی بازی شود.
وقتی که مشخص شد استای گروه مقابل یه کلوخ به اندازه ی گردو برمی دارد و بین گروه رقيب راه می رود وخم می شود و کلوخ لای پای یکی ازبچه ها میزاره و باید طوریکه استای رقیب متوجه نشود.
بچه‌ها نیز آرامششون حفظ می کنند تا استا گمراه شود.
استا باصدای بلند میگه مثلا علی کلوخ بده، اگه لای پای او بود که استا یه امیتاز می‌گیرد و کلوخ به یارای او میرسد و بازی به‌ آنها می رسد وگرنه یک امیتاز استای اول وگروهش می‌گیرد و بازی در دست آنان ادامه دارد.
در آخر هم هر کسی امیتاز بیشتر داشت به گروه بازنده لوپق می زدند. (گروه بازنده دهانشان باد می کنند و گروه برنده بادست می زنندبه لپ بازنده تا بادش خالی شود) ????
بازی های قدیمی به شکل امروزی که بیشتر مجازی است نبودوشور وحال دیگه ای داشته که اجداد ما بدون غل وغش و درکنار هم، پسر ودختر بازی می‌کردند و پراز صمیمیت بود.
رو دررو ونفس به نفس هم از بازی دسته جمعی لذت می بردنند. ??????
یادشون بخیر. یاد بازی های قدیمی بخیر.
سلامت وخوب و خوش باشید. حق نگهدارتان.
فاطمه حکم آبادی
مرداد 1400]]> https://atamalek.ir/thread-12747.html Sun, 25 Jul 2021 09:53:45 +0000 ADMIN]]> https://atamalek.ir/thread-12747.html ‍ ?زیبایی‌های معماری مسجد آق‌قلعه در دشت جوین

? رجبعلی لباف خانیکی، پژوهشگر و باستان‌شناس:

?در دوران ایلخانی و به موازات و شاید به رقابت خاندان رشیدالدین فضل‌الله در صفحات غرب و شمال غربی ایران، خاندان جوینی در شرق ایران نیز نام و آوازه داشتند.

?«عطاملک جوینی» ملازم و دبیر هلاکوخان، پس از تصرف بغداد توسط هلاکو، حاکم عراق شد. برادرش «شمس‌الدین جوینی» بعد از مرگ هلاکوخان وزارت دستگاه ایلخانی را به عهده گرفت. خاندان جوینی سال‌های طولانی از قدرت و اختیار زیادی در قلمرو ایلخانان به خصوص خراسان برخوردار بودند.

?تا جایی که احتمالاً در نظر داشتند به تقلید از یا خاندان رشیدالدین فضل‌الله یا در رقابت‌ با آنها، در دشت جوین به فاصله ۸۰ کیلومتری شمال سبزوار و غرب شهر نقاب، شهر یا مجموعه فرهنگی- علمی « آق‌قلعه» را مانند سلطانیه، ربع رشیدی یا شنب غازانی بسازند.

?اما خاندان جوینی با تهاجم و غارت «یساور جغتائی»، وقوع قیام سربداران و فروپاشی ایلخانان، مواجه شدند و اهدافشان بر آورده نشد و مجموعه مورد نظر آنها، تنها در حد یک حصار و مسجد نیمه تمام و احتمالاً بناهای جانبی، ناتمام ماند.

?آنچه اکنون از شهر آرمانی آق‌قلعه در جوین بر جای مانده، عبارت است از یک حصار خشت و گلی مستطیل که در دهه‌های اخیر، جاده سراسری دشت جوین دو دیوار شرقی و غربی آن را شکافته و از میانه آق‌قلعه عبور کرده است.

?مسجد آق‌قلعه تقریبا در مرکز شهر واقع شده و از شواهد پیداست که به شیوه مساجد دوران ایلخانی، مسجدی دو ایوانی بوده که ایوان قبله بر جای مانده و ایوان شمالی یا ساخته نشده، یا بقایای آن جمع‌آوری شده است.

?این مسجد با «مسجد جامع ورامین» هم‌عصر و قابل مقایسه است. مطالعات میدانی و گمانه‌زنی‌های باستان‌شناسی، نشان داده‌اند که این بنا نیز قرار بوده درست مانند مسجد جامع ورامین با دو غرفه در دو جانب شرقی و غربی مسجد ساخته شود.

?ولی گویا هیچ‌گاه این موضوع اتفاق نیفتاده و صرفاً انگاره و بخش آغازین دیوارهای رواق‌ها به دو طرفه نمای بنا افزوده شده است. در طول زمان به این مسجد لطمات فراوان وارد شده است، ایوانی که از میان دو نیم ستون ستبر استوانه به درون باز می‌شود، طاق و پوشش جناقی دارد و پیشانی آن فرو ریخته است.]]> ‍ ?زیبایی‌های معماری مسجد آق‌قلعه در دشت جوین

? رجبعلی لباف خانیکی، پژوهشگر و باستان‌شناس:

?در دوران ایلخانی و به موازات و شاید به رقابت خاندان رشیدالدین فضل‌الله در صفحات غرب و شمال غربی ایران، خاندان جوینی در شرق ایران نیز نام و آوازه داشتند.

?«عطاملک جوینی» ملازم و دبیر هلاکوخان، پس از تصرف بغداد توسط هلاکو، حاکم عراق شد. برادرش «شمس‌الدین جوینی» بعد از مرگ هلاکوخان وزارت دستگاه ایلخانی را به عهده گرفت. خاندان جوینی سال‌های طولانی از قدرت و اختیار زیادی در قلمرو ایلخانان به خصوص خراسان برخوردار بودند.

?تا جایی که احتمالاً در نظر داشتند به تقلید از یا خاندان رشیدالدین فضل‌الله یا در رقابت‌ با آنها، در دشت جوین به فاصله ۸۰ کیلومتری شمال سبزوار و غرب شهر نقاب، شهر یا مجموعه فرهنگی- علمی « آق‌قلعه» را مانند سلطانیه، ربع رشیدی یا شنب غازانی بسازند.

?اما خاندان جوینی با تهاجم و غارت «یساور جغتائی»، وقوع قیام سربداران و فروپاشی ایلخانان، مواجه شدند و اهدافشان بر آورده نشد و مجموعه مورد نظر آنها، تنها در حد یک حصار و مسجد نیمه تمام و احتمالاً بناهای جانبی، ناتمام ماند.

?آنچه اکنون از شهر آرمانی آق‌قلعه در جوین بر جای مانده، عبارت است از یک حصار خشت و گلی مستطیل که در دهه‌های اخیر، جاده سراسری دشت جوین دو دیوار شرقی و غربی آن را شکافته و از میانه آق‌قلعه عبور کرده است.

?مسجد آق‌قلعه تقریبا در مرکز شهر واقع شده و از شواهد پیداست که به شیوه مساجد دوران ایلخانی، مسجدی دو ایوانی بوده که ایوان قبله بر جای مانده و ایوان شمالی یا ساخته نشده، یا بقایای آن جمع‌آوری شده است.

?این مسجد با «مسجد جامع ورامین» هم‌عصر و قابل مقایسه است. مطالعات میدانی و گمانه‌زنی‌های باستان‌شناسی، نشان داده‌اند که این بنا نیز قرار بوده درست مانند مسجد جامع ورامین با دو غرفه در دو جانب شرقی و غربی مسجد ساخته شود.

?ولی گویا هیچ‌گاه این موضوع اتفاق نیفتاده و صرفاً انگاره و بخش آغازین دیوارهای رواق‌ها به دو طرفه نمای بنا افزوده شده است. در طول زمان به این مسجد لطمات فراوان وارد شده است، ایوانی که از میان دو نیم ستون ستبر استوانه به درون باز می‌شود، طاق و پوشش جناقی دارد و پیشانی آن فرو ریخته است.]]> https://atamalek.ir/thread-12745.html Sat, 24 Jul 2021 16:17:04 +0000 ADMIN]]> https://atamalek.ir/thread-12745.html
تلفظ یومورتا (تخم_مرغ) در لهجه‌های زبان تورکی:

خوراسان :
Yumurta - یومورتا
تورکیه:
Yumurta - یومورتا
آذربایجان:
Yumurta - یومورتا
اؤزبکیستان:
Yumurta - Tuxum - یومورتا - توخوم
تورکمنیستان:
Yumurta - Yumurtğa - یومورتا - یومورتغا
تاتاریستان:
Yomırka - یومیرکا

قازاقیستان:
Jumırtka - جومیرکا

قیرقیزیستان:
Cumurtka - جومورتکا

دوغو تورکیستان (اویغورلار):
Yumurta - Tuxum - یومورتا - توخوم
باش قورت تورکلری:
Yomortka - یومورتکا


◀️توضیح:
در لهجه تورکی قیرقیزها و قازاق ها حرف "J" مابین "ی" و "ژ" صدا دارد.]]>
تلفظ یومورتا (تخم_مرغ) در لهجه‌های زبان تورکی:

خوراسان :
Yumurta - یومورتا
تورکیه:
Yumurta - یومورتا
آذربایجان:
Yumurta - یومورتا
اؤزبکیستان:
Yumurta - Tuxum - یومورتا - توخوم
تورکمنیستان:
Yumurta - Yumurtğa - یومورتا - یومورتغا
تاتاریستان:
Yomırka - یومیرکا

قازاقیستان:
Jumırtka - جومیرکا

قیرقیزیستان:
Cumurtka - جومورتکا

دوغو تورکیستان (اویغورلار):
Yumurta - Tuxum - یومورتا - توخوم
باش قورت تورکلری:
Yomortka - یومورتکا


◀️توضیح:
در لهجه تورکی قیرقیزها و قازاق ها حرف "J" مابین "ی" و "ژ" صدا دارد.]]> https://atamalek.ir/thread-12740.html Fri, 23 Jul 2021 13:19:42 +0000 ADMIN]]> https://atamalek.ir/thread-12740.html
فولکلور (ائل_بیلیمی، دانش عامه)
آیین‌ها و رسم‌ها
ائلچیلیق (خواستگاری)


انتخاب دختر برای خواستگاری در حمام قلعه به دو روش انجام می‌گرفت:
اول آنکه، چون در گذشته جوانها را در سنین پایین ازدواج می‌دادند، معمولاً دختر مورد نظر را پدر و مادر انتخاب و به پسر پیشنهاد میدادند، یا اینکه پسر خود از پدر و مادر میخواست هر کسی را که صلاح میدانند انتخاب کنند و به خواستگاری بروند.

دیگر آنکه چنانچه پسر به اندازه‌ی کافی رشد یافته بود خود شخصاً، دختری را انتخاب می‌نمود و از آنجا که حجب و حیا اجازه نمی‌داد خودش مستقیم به پدر و مادرش بگوید از طریق دوستان یا بستگان نزدیک کسی را واسطه می‌کرد تا پیغام را به پدر و مادرش برساند که برای خواستگاری اقدام کنند گاهی نیز، مطلب را شخصاً به مادر می‌گفتند و از طریق وی پدر نیز مطلع می‌شد که پسرش به کسی دل داده و خاطرخواه شده است لذا با توافق هم اقدام به خواستگاری می‌نمودند.

ابتدا از طریق خواهر یا مادر یا خانمی از بستگان که می‌توانست با دختر مورد نظر ارتباط بگیرد، به وی پیشنهاد ازدواج می‌دادند چنانچه حس می.کردند دختر نیز تمایل دارد پا پیش می‌گذاشتند و اقدام به خواستگاری می‌نمودند این کار را در اصطلاح ترکی "دیل ته یی چئکماق" (زیر زبان‌کشی) می‌گفتند.

آنگاه موضوع را با مادر دختر در میان می‌گذاشتند و منتظر جواب می‌ماندند تا خانواده دختر نیز با هم به توافق برسند. پس از اطمینان از موافق بودن خانواده دختر وعده‌ی خواستگاری می‌گذاشتند. در خواستگاری نیز پدر خانواده موضوع را با بزرگترهای خاندان یا طایفه در میان می‌گذاشت و نظر مشورتی می‌گرفت که این عمل را #مصلحت می‌نامیدند. بزرگان نیز اغلب به صلاح می‌دانستند مگر در مواردی که احساس میکردند این ازدواج ممکن است مفسده‌ای به دنبال داشته باشد و ختم به خیر نگردد که در آن صورت علت را به پدر خانواده یادآوری می‌کردند.

در صورت صلاح بودن ازدواج، خانواده پسر شامی را تهیه می‌نمود و تعدادی از بزرگان فامیل را به عنوان #ائلچی دعوت می‌کرد. آنگاه به اتفاق هم به خانه پدر دختر میرفتند و رسماً خواستگاری می‌نمودند و درباره‌ی شرایط ازدواج به توافق می‌رسیدند و پس از شیرین کردن دهان خود، مادر داماد چادری را که به همراه آورده بود بر سر عروس می‌انداخت و انگشتری را که به #نیشان_اوزیی (حلقه نامزدی) معروف بود بر دست عروس کرده، برایش آرزوی خوشبختی و سپید بختی می‌نمود.

معمولاً در همان جلسه، صیغه‌ی محرمیت نیز جاری می‌گردید، زیرا روحانی محل هم به عنوان یکی از "ائلچی‌ها" در جلسه حضور می‌یافت. از آن پس آن دو جوان در اصطلاح ترکی #ادخلی (نامزد) می‌شدند.

طبق عرف پدر عروس به جای تکه‌های جهیزیه‌ی امروزی، در حین توافق مبلغی را جهت تهیه‌ی جهیزیه از داماد مطالبه می‌کرد که به آن #باشلیق (تقریباً معادل شیر بها) گفته می‌شد.

از آنجا که اکثراً دامدار هم بودند خانواده داماد مواد اولیه‌ی فرش و لباس از قبیل ابریشم، پشم، پنبه و پوست را، در اختیار عروس قرار می‌داد. عروس موظف بود برای تهیه‌ی اقلام مورد نیازش، اقدام به بافت و ساخت نماید.

عروس نیز با کمک و راهنمایی مادر و مادرشوهرش اقدام میکرد حتی علاوه بر اقلام مورد نیاز خود، #عرقچین های سوزندوزی شده که #بخیه_اورماق گفته می‌شد نقش زده و می‌دوخت و یا با دست بر روی پارچه دستمال‌هایی را گلدوزی می‌کرد تا در قبال انعامی که بستگان و یا مهمانان به مناسبت‌هایی به #گلین (عروس) هدیه می‌کردند به آنان پیشکش نماید. با هدیه کردن عرقچین یا دستمال از طرف عروس به بستگان و مهمانان، از هنرمندی عروس خانم نیز رونمایی می‌شد.

مجموعه‌ی این نوع از کارها را که توسط عروس صورت می‌گرفت #سئپ_ئتماق (تهیه‌ی جهیزیه) می‌گفتند.

علاوه بر مراسم خواستگاری، مراسمات دیگری هم، قبل از عروسی انجام می‌گرفت که انشاءالله در آینده به آنها نیز، خواهیم پرداخت.


✍#علی_کوهستانی_اسیق_سو

#آداب_و_رسوم_تورکان
#جوین_آنلاین
? @joveinanline]]>
فولکلور (ائل_بیلیمی، دانش عامه)
آیین‌ها و رسم‌ها
ائلچیلیق (خواستگاری)


انتخاب دختر برای خواستگاری در حمام قلعه به دو روش انجام می‌گرفت:
اول آنکه، چون در گذشته جوانها را در سنین پایین ازدواج می‌دادند، معمولاً دختر مورد نظر را پدر و مادر انتخاب و به پسر پیشنهاد میدادند، یا اینکه پسر خود از پدر و مادر میخواست هر کسی را که صلاح میدانند انتخاب کنند و به خواستگاری بروند.

دیگر آنکه چنانچه پسر به اندازه‌ی کافی رشد یافته بود خود شخصاً، دختری را انتخاب می‌نمود و از آنجا که حجب و حیا اجازه نمی‌داد خودش مستقیم به پدر و مادرش بگوید از طریق دوستان یا بستگان نزدیک کسی را واسطه می‌کرد تا پیغام را به پدر و مادرش برساند که برای خواستگاری اقدام کنند گاهی نیز، مطلب را شخصاً به مادر می‌گفتند و از طریق وی پدر نیز مطلع می‌شد که پسرش به کسی دل داده و خاطرخواه شده است لذا با توافق هم اقدام به خواستگاری می‌نمودند.

ابتدا از طریق خواهر یا مادر یا خانمی از بستگان که می‌توانست با دختر مورد نظر ارتباط بگیرد، به وی پیشنهاد ازدواج می‌دادند چنانچه حس می.کردند دختر نیز تمایل دارد پا پیش می‌گذاشتند و اقدام به خواستگاری می‌نمودند این کار را در اصطلاح ترکی "دیل ته یی چئکماق" (زیر زبان‌کشی) می‌گفتند.

آنگاه موضوع را با مادر دختر در میان می‌گذاشتند و منتظر جواب می‌ماندند تا خانواده دختر نیز با هم به توافق برسند. پس از اطمینان از موافق بودن خانواده دختر وعده‌ی خواستگاری می‌گذاشتند. در خواستگاری نیز پدر خانواده موضوع را با بزرگترهای خاندان یا طایفه در میان می‌گذاشت و نظر مشورتی می‌گرفت که این عمل را #مصلحت می‌نامیدند. بزرگان نیز اغلب به صلاح می‌دانستند مگر در مواردی که احساس میکردند این ازدواج ممکن است مفسده‌ای به دنبال داشته باشد و ختم به خیر نگردد که در آن صورت علت را به پدر خانواده یادآوری می‌کردند.

در صورت صلاح بودن ازدواج، خانواده پسر شامی را تهیه می‌نمود و تعدادی از بزرگان فامیل را به عنوان #ائلچی دعوت می‌کرد. آنگاه به اتفاق هم به خانه پدر دختر میرفتند و رسماً خواستگاری می‌نمودند و درباره‌ی شرایط ازدواج به توافق می‌رسیدند و پس از شیرین کردن دهان خود، مادر داماد چادری را که به همراه آورده بود بر سر عروس می‌انداخت و انگشتری را که به #نیشان_اوزیی (حلقه نامزدی) معروف بود بر دست عروس کرده، برایش آرزوی خوشبختی و سپید بختی می‌نمود.

معمولاً در همان جلسه، صیغه‌ی محرمیت نیز جاری می‌گردید، زیرا روحانی محل هم به عنوان یکی از "ائلچی‌ها" در جلسه حضور می‌یافت. از آن پس آن دو جوان در اصطلاح ترکی #ادخلی (نامزد) می‌شدند.

طبق عرف پدر عروس به جای تکه‌های جهیزیه‌ی امروزی، در حین توافق مبلغی را جهت تهیه‌ی جهیزیه از داماد مطالبه می‌کرد که به آن #باشلیق (تقریباً معادل شیر بها) گفته می‌شد.

از آنجا که اکثراً دامدار هم بودند خانواده داماد مواد اولیه‌ی فرش و لباس از قبیل ابریشم، پشم، پنبه و پوست را، در اختیار عروس قرار می‌داد. عروس موظف بود برای تهیه‌ی اقلام مورد نیازش، اقدام به بافت و ساخت نماید.

عروس نیز با کمک و راهنمایی مادر و مادرشوهرش اقدام میکرد حتی علاوه بر اقلام مورد نیاز خود، #عرقچین های سوزندوزی شده که #بخیه_اورماق گفته می‌شد نقش زده و می‌دوخت و یا با دست بر روی پارچه دستمال‌هایی را گلدوزی می‌کرد تا در قبال انعامی که بستگان و یا مهمانان به مناسبت‌هایی به #گلین (عروس) هدیه می‌کردند به آنان پیشکش نماید. با هدیه کردن عرقچین یا دستمال از طرف عروس به بستگان و مهمانان، از هنرمندی عروس خانم نیز رونمایی می‌شد.

مجموعه‌ی این نوع از کارها را که توسط عروس صورت می‌گرفت #سئپ_ئتماق (تهیه‌ی جهیزیه) می‌گفتند.

علاوه بر مراسم خواستگاری، مراسمات دیگری هم، قبل از عروسی انجام می‌گرفت که انشاءالله در آینده به آنها نیز، خواهیم پرداخت.


✍#علی_کوهستانی_اسیق_سو

#آداب_و_رسوم_تورکان
#جوین_آنلاین
? @joveinanline]]> https://atamalek.ir/thread-12692.html Thu, 15 Jul 2021 10:57:15 +0000 ADMIN]]> https://atamalek.ir/thread-12692.html شمال، جنوب، شرق و غرب ایران با جاذبه‌ها و منابع بکر خود بر این غنا افزوده‌اند. در این رهیافت سری خواهیم زد به شمال شرق ایران و با جاهای دیدنی جوین آشنا خواهیم شد.]]> شمال، جنوب، شرق و غرب ایران با جاذبه‌ها و منابع بکر خود بر این غنا افزوده‌اند. در این رهیافت سری خواهیم زد به شمال شرق ایران و با جاهای دیدنی جوین آشنا خواهیم شد.]]> https://atamalek.ir/thread-12688.html Thu, 15 Jul 2021 10:50:51 +0000 ADMIN]]> https://atamalek.ir/thread-12688.html از مهمترین سنت های قدیمی ایام نوروز سر وسلامتی دادن به خانواده های عزیز از دست داده بود و امروز با جمع شدن در مساجد این سنت اجرا می شود.
قدس آنلاین- گروه استان ها: یکی از نخبگان جوینی که دارای اطلاعات زیادی در زمینه سنت های قدیمی است، گفت: در زمان های قدیم قبل از عید مردم در شور و هیجان استقبال از نوروز کرسی و بخاری را برچیده و چون در طول زمستان های سخت و بلند دود اجاق و کرسی و بخاری کنده ای دیوار و سقف های خشت خام را سیاه کرده بود، دیگی را پر از گل روان و شل خاک مخصوص رس کرده و معمولا خانم ها سرو صورت پوشانده به اصطلاح خانه ها را سفید می کردند.  
علی ملایجردی خاطر نشان کرد: پرده های نو آویخته و فرش و پلاس ها را می شستند. شب قبل عید حتما پلو می خوردند و مقداری از پلو را با پلو شب عید مخلوط می کردند، به این نیت که تا آخر سال با پلو همراه باشند، چون در آن زمان فقط در اعیاد مخصوص مانند شب براتی(شب میلا امام زمان)  پلو می خوردند، ساعت تحویل سال معمولا پسران و دختران جوان در کنار مزار امام زاده ها(هفت معصوم کروژده، درویش آباد، کلاته میمری، زیراباد، سیرغان) می رفتند،  معمولا در این مراسم یکی از نوازندگان به نام بخشی تار می نواخت و دختران دسته بزرگ تشکیل داده رقص و پایکوبی محلی می کردند.  
وی تصریح کرد: در اولین روز از عید نوروز بچه ها با پوشیدن لباس نو به عید دیدنی بزرگترها می رفتند، و با دریافت سکه های ۱۰ شاهی و ۱ ریالی و ۲ ریالی و ۵ ریالی و بعضا اسکناس های ۱۰ ریالی به شادی وشعف می پرداختند.  
ملایجردی اضافه کرد: یکی دیگر از رسومات زمان قدیم سر و سلامتی دادن به خانواده های بود، که در طول سال گذشته عزیزان خود را از دست داده بودند و ازاین طریق خانواده ها را به دوری از عزا و پیوستن به شادی ها دعوت می کردند و امروزه این سنت با جمع شدن خانواده ها در مساجد انجام می شود، ولی در بعضی روستاها هنوز سنت قدیمی اجرا می شود.  
یکی دیگر از اهالی شهر نقاب گفت: جمع شدن جوانان و نوجوانان درعیدگاه سنت دیگر جوینی ها بود، از روز اول عید زمینی را هموار و پاک سازی می کردند و از روز اول صبح عید تا سیزده به در مردم در آن جا جمع می شدند،  بازی دوباره رقص دخترهای دم بخت با تار و قشمه و یا تنبک و دایره(البته بیشتر برای پیدا کردن شوهر بود) و پسرها مشغول کشتی گرفتن و مسابقه جهیدن از سر جوی(چکله بنده) و تیله بازی مشغول می شدند،  روز دوازده و سیزده را دوباره در اجتماع بزرگ در کنار امام زاده ها بودند و کشتی و رقص برپا بود. روز چهارده فروردین پهلوان های هر منطقه به کشتی بزرگ چشمه زینل خان اسفراین می رفتند، که همیشه یکی از مدعیان کشتی میدان چشمه زینل خان جوینی ها بودند و اکنون نیز در میادین کشتی حضور دارند.]]> از مهمترین سنت های قدیمی ایام نوروز سر وسلامتی دادن به خانواده های عزیز از دست داده بود و امروز با جمع شدن در مساجد این سنت اجرا می شود.
قدس آنلاین- گروه استان ها: یکی از نخبگان جوینی که دارای اطلاعات زیادی در زمینه سنت های قدیمی است، گفت: در زمان های قدیم قبل از عید مردم در شور و هیجان استقبال از نوروز کرسی و بخاری را برچیده و چون در طول زمستان های سخت و بلند دود اجاق و کرسی و بخاری کنده ای دیوار و سقف های خشت خام را سیاه کرده بود، دیگی را پر از گل روان و شل خاک مخصوص رس کرده و معمولا خانم ها سرو صورت پوشانده به اصطلاح خانه ها را سفید می کردند.  
علی ملایجردی خاطر نشان کرد: پرده های نو آویخته و فرش و پلاس ها را می شستند. شب قبل عید حتما پلو می خوردند و مقداری از پلو را با پلو شب عید مخلوط می کردند، به این نیت که تا آخر سال با پلو همراه باشند، چون در آن زمان فقط در اعیاد مخصوص مانند شب براتی(شب میلا امام زمان)  پلو می خوردند، ساعت تحویل سال معمولا پسران و دختران جوان در کنار مزار امام زاده ها(هفت معصوم کروژده، درویش آباد، کلاته میمری، زیراباد، سیرغان) می رفتند،  معمولا در این مراسم یکی از نوازندگان به نام بخشی تار می نواخت و دختران دسته بزرگ تشکیل داده رقص و پایکوبی محلی می کردند.  
وی تصریح کرد: در اولین روز از عید نوروز بچه ها با پوشیدن لباس نو به عید دیدنی بزرگترها می رفتند، و با دریافت سکه های ۱۰ شاهی و ۱ ریالی و ۲ ریالی و ۵ ریالی و بعضا اسکناس های ۱۰ ریالی به شادی وشعف می پرداختند.  
ملایجردی اضافه کرد: یکی دیگر از رسومات زمان قدیم سر و سلامتی دادن به خانواده های بود، که در طول سال گذشته عزیزان خود را از دست داده بودند و ازاین طریق خانواده ها را به دوری از عزا و پیوستن به شادی ها دعوت می کردند و امروزه این سنت با جمع شدن خانواده ها در مساجد انجام می شود، ولی در بعضی روستاها هنوز سنت قدیمی اجرا می شود.  
یکی دیگر از اهالی شهر نقاب گفت: جمع شدن جوانان و نوجوانان درعیدگاه سنت دیگر جوینی ها بود، از روز اول عید زمینی را هموار و پاک سازی می کردند و از روز اول صبح عید تا سیزده به در مردم در آن جا جمع می شدند،  بازی دوباره رقص دخترهای دم بخت با تار و قشمه و یا تنبک و دایره(البته بیشتر برای پیدا کردن شوهر بود) و پسرها مشغول کشتی گرفتن و مسابقه جهیدن از سر جوی(چکله بنده) و تیله بازی مشغول می شدند،  روز دوازده و سیزده را دوباره در اجتماع بزرگ در کنار امام زاده ها بودند و کشتی و رقص برپا بود. روز چهارده فروردین پهلوان های هر منطقه به کشتی بزرگ چشمه زینل خان اسفراین می رفتند، که همیشه یکی از مدعیان کشتی میدان چشمه زینل خان جوینی ها بودند و اکنون نیز در میادین کشتی حضور دارند.]]>