[ احکام شرعی ] حرمت موسیقی مبتذل در چیست؟

[مشاورانه]

فلسفه حرمت موسيقي هاي مبتذل چيست؟

[مشاورانه]

با سلام و ادب سلامتي، سعادت و موفقيت شما را از درگاه ايزد منان خواستاريم

موسيقي مطرب مناسب با مجالس لهو و لعب، حرام است؛ هر چند از صدا و سيما پخش شود.
از نظر حضرت امام(ره) و برخي از مراجع ديگر موسيقي كه مناسب مجالس لهو و لعب و مروج فساد باشد حرام است و تشخيص آن به نظر عرف است.
گذشته از آثار زيان‏باري كه موسيقي و غنا براي اعصاب و روان دارد اين تأثيرات را نيز دارد:
الف) موجب فساد اخلاق مي‏گردد و ايمان، حيا و عفت را از دل انسان يبرون مي‏برد و تجربه نشان داده است كه بسياري از افراد تحت تاثير آهنگ‏هاي غنا راه تقوا و پرهيزكاري را رها كرده و به شهوات و فساد روي مي‏آورند. در تفسير «روح‏المعاني» سخني از سران يكي از بني‏اميه نقل مي‏كنند كه به آنها مي‏گفت: از غنابپرهيزيد كه حيا را كم مي‏كند، شهوت را مي‏افزايد، شخصيت را درهم مي‏شكند؛ و اگر مي‏بينيم كه در روايات اسلامي مكرر آمده كه غنا روح نفاق را در قلب پرورش مي‏دهد، اشاره به همين حقيقت دارد. روح نفاق همان روح آلودگي به فساد و كناره‏گيري از تحول و پرهيزكاري است. امام صادق (ع) فرمودند: «الغنا يورث النفاق و يعقب الفقر ؛ غنا در دل روح نفاق را پرورش مي‏دهد و بدنبال خود بدبختي و فقر مي‏آورد».
ب ) غافل شدن از ياد خدا و فراموش كردن خدا نيز يكي ديگر از آثار زيان بار غنا و موسيقي است. امام صادق(ع) در تفسير آيه شريفه « واجتنبوا قول الزور »؛« از گفتار باطل و ناروا بپرهيزيد». فرمودند: مراد از قول زوردر آيه شريفه غناست. گفتار باطل و ناروا هر چيزي است كه انسان را از خدا دور مي‏كند و از راه درست منحرف مي‏كند. امام صادق (ع) فرمودند: «الغنا مجلس لاينظرالله الي اهله و هو مما قال الله عزوجل: «ومن الناس من يشتري لهوالحديث ليضل عن سبيل‏الله» ؛ مجلس غنا و خوانندگي مجلسي است كه خدا به اهل آن نمي‏نگرد و آنها را مشمول لطفش قرار نمي‏دهد. و اين مصداق همان چيزي است كه خداوند عز وجل فرموده: بعضي از مردم هستند كه سخنان بيهوده را خريداري مي‏كنند تا مردم را از راه خدا گمراه سازند». در اين روايت امام(ع) غنا و موسيقي را يكي از مصداق‏هاي گفتار بيهوده‏اي دانسته كه انسان‏هارا از راه خدا گمراه مي‏كند. در مورد گوش دادن به هرگونه آواز و ترانه و آهنگ وامثال اينها يك معيار كلي وجود دارد و آن اينكه اگر مناسب با مجالس لهو باشد حرام است و مشروط به تأثير يا عدم تأثير روي شنونده خاصي نيست.
صداو سيما هم موظف به پيروي از نظرات رهبري انقلاب است و چنان كه معظم له انحرافي مشاهده كند در مواقع لزوم رهنمودهاي لازم را ارائه مي‏دهند. در عين حال اين موجب اين نيست كه راه نقد پژوهشگرانه بر برنامه‏هاي راديو و تلويزيون
به كلي مسدود باشد و چنين پنداشته شود كه در برنامه‏هاي آن هيچ اشتباهي از جهت تطبيق با موازين اسلامي صورت نمي‏گيرد.