۱۴۰۰-۲-۹، ۰۴:۰۸ عصر
بزرگداشت اربعین در فضای مجازی (اربعین حسینی قیام خونین کربلا)
مهمترین دلیل بزرگداشت اربعین سیدالشهدا علیه السلام روایت مرسله ای از امام حسن عسکری علیه السلام است که فرموده است: نشانه های مؤمن، پنج چیز است که یکی از آنها زیارت اربعین است. در این متن به بررسی و پیشنهاد راه های بزرگداشت اربعین حسینی پرداخته شده است.
راهکار های بزرگداشت اربعین
1- اولین، مهم ترین و اصلی ترین چیزی که خیلی مهم هست، این که سعی کنیم همدیگر رو متوجه کنیم که در چه بلایی گرفتار هستیم. باید هر شخص درحد توان خودش اطرافیانش رو متوجه این قضیه که چی شد امسال این توفیق از ما گرفته شد؟ چی شد ما رو تو این مسیر راه ندادن؟ کجای راه رو اشتباه رفتیم؟ اصلا راه اصلی رو بلدیم؟ اصل ما چی هست؟ غیر از اینه که ما امام حی و زنده داریم ولی کل توان و فکر و زمانمون رو گذاشتیم روی اینکه زندگی بهتری برای خودمون بسازیم!
اصن هدف خلقت ما آدما چی بوده؟ اینکه یه زندگی خوب و آبرومند و شاید پر از چالش داشته باشیم برای ساختن فردای بهتر؟ یا مثلا موفقیت کشور و سرزمین و افتخار به ازخودگذشتگی هایی که در راه بهتر کردن وضعیت زندگیمون بوده؟ ما برای چی زندگی می کنیم؟ برای کی زندگی می کنیم؟ بد نیست بعضی موقع ها به خودمون یادآوری کنیم داریم چی کار می کنیم. چه راحت همه چی شده بزرگداشت مجازی.
چه جوری دارن آروم آروم ما رو از هدف اصلی خلقتمون دور می کنن! چیزی که مهمه تو زندگی ما شیعیان اینه که به زور و التماس و … خودمون رو وصل کنیم به اماممون. کل زندگیمون باید توی این مسیر باشه. مسیری که اصلا ساده نیست ولی با کمترین توجهی از طرف ما به ائمه اطهار علیهم السلام سایه لطف و توجهشون رو از سر ما بر نمی دارن.
(بماند که اصل اینکه ما به طرفشون قدمی برداریم، هم از روی لطف و محبت خودشون به ماست، نه اینکه ما خودمون چیز خاصی تو وجودمون داشته باشیم.) همین زیارت ها، همین حرم ها، در نبود اماممون جزو راه های اصلی بودن که بریم خودمون رو بندازیم توی دامانشون. بریم دخیل ببندیم که آقا ما درسته که هیچ چیزی از این عالم نفهمیدیم، درسته که همیشه ظلم کردیم در حق اهل بیت علیهم السلام ، ولی اینو فهمیدیم که بدون اماممون داریم نابود می شیم.
این رو فهمیدیم که بدون حضور اماممون داریم دست و پای الکی می زنیم. این رو فهمیدیم که تا اماممون نیاد، نجات پیدا نمی کنیم. این رو فهمیدیم که بدون اماممون ما توی عذابیم. (با وجود اینکه همه این ها بدون در نظر گرفتن خود اماممون هست.
بدون در نظر گرفتن این که «چه تک و تنها چه غریبونه یه نفر کنج این زندونه» بدون توجه به اینکه کسی صبح و شام خون گریه می کنه، برای جد غریبش و نمی تونه انتقام این همه ظلم رو بگیره. اربعین یک لطف بزرگ بود در حق ما که با پای پیاده بزنیم به جاده و با تمام وجودمون بگیم: «اللهم انا نشکو الیک فقد نبینا، صلواتک علیه و آله، و غیبه ولینا…»
خالصانه ظهور مولا و پدر غریبمون رو ضجه بزنیم …
حالا وقت این که فکر کنیم ما واقعا باید چی کار می کردیم و در عمل چی کار کردیم! همه ما باید بسوزیم از این که از این فیض بزرگ محروم شدیم. شایدم یه بار برای همیشه باید از خواب غفلت بیدار بشیم. هنوزم وقت هست. شاید باید التماسشون رو بکنیم که امسال مارو راه بدن. نه برای اینکه ما دلبسته این سفر و مسیر شدیم. نه برای اینکه خودمون رو برسونیم که حاجت های دنیوی مسخرمون رو طلب کنیم.
نه به خاطر حس و حال خوب این سفر. این بار واقعی واقعی، از ته دل نبود اماممون رو فریاد بزنیم … بهونه کرونا رو هم لطفا از ذهنتون خارج کنید. خودمون رو که نمی خوایم گول بزنیم! مسیر، مسیر شفاست. اعتقاداتمون رو ضعیف نکنیم. مگه سال های قبل مریضی نبود؟ هزاران جور مریضی های واگیر و غیره که علائمی شاید بدتر و کشنده تر داشتند، وجود داشت و داره و خواهد داشت.
ولی ما کی به بهونه این مریضی ها از این مسیر با این جمعیت بالا که احتمال مریض شدن توش خیلیم زیاد هست، فرار کردیم؟ نگذاریم با اعتقادامون بازی کنن. قطعا و یقینا ما تو این مسیر وقتی توی ظروفی که معلوم نبود چه جوری شسته شدن، آب و غذا خوردیم، با نیت شفا اون ها رو خوردیم. با این نیت که این ها آب و غذایی هستند که از طرف امام حسین علیه السلام روزی ما شده، ناشکر نباشیم. نذاریم با اعتقاداتمون بازی کنن!
راهکار های بزرگداشت اربعین
هر روز حدیث های کوتاه ثواب زیارت سیدالشهدا علیه السلام رو با هشتگ «بعد منزل نبود در سفر روحانی» توی گروه هامون بارگذاری کنیم.
استوری با تصویرهای زائران و مداحی های زیبا خیلی تأثیرگذارند. ازشون غافل نشیم. مخصوصا در ساعت های مشخص و منظم گذاشته بشن.
مرور خاطرات اربعین های گذشته به صورت مینیمال و ارسال آن با هشتگ «حسرت» می تونه حال و هوای اربعینی به فضای مجازی بده. این خاطرات می تونند حتی توی گروه های فامیلی به صورت ویس یا متن یا عکس و … ارسال بشن.
پادکست با موضوع خاطرات اربعین.
(در صورتی که آب و هوا اجازه دهد) در روز اربعین قالیچه ای بالای بام پهن شود که به همراه اهل خانه، شرایط یک زیارت از راه دور از فراز بلندی مهیا شود. (که در روایت توصیه شده است.)
مسابقه دلنوشته با موضوع دلتنگ حرم.
راه اندازی کمپین هر خانه یک موکب. هر فرد نیت کنه در این روزها، مثل فضای پیاده روی در رفع نیازهای افراد خانه کوشا باشد.
در گروه های دوستانه و خانوادگی می تونیم یک ساعت مشخص رو در روز اربعین اعلام کنیم که همه زیارت اربعین رو زمزمه کنند. صوت دعا رو هم می تونیم بذاریم.
ما برای زیارت حضرت رسول صلی الله علیه و آله دلیل نقلی داریم مبنی بر درست کردن چیزی شبیه قبر مطهر آن بزرگوار. (در زیارت از راه دور رسول خدا صلی الله علیه و آله در مفاتیح الجنان مرحوم شیخ عباس قمی اشاره شده) شاید بتوانیم چنین قبری درون خانه خود برای حضرت اباعبدالله علیه السلام درست کنیم و برای تسکین قلب اول از همه حضرت ولی عصر صلوات الله علیه و دوم دل هایی که از دوری و بلایا خون شده، دعا و نیایش کنیم.
از نزدیکان و دوستانی که تا سال پیش چندین سال توفیق زیارت اربعین داشته اند، مصاحبه ای انجام بشه در حد چند سؤال و جواب کوتاه. امسال چه کاری رو جایگزین پیاده روی در مسیر کربلا می کنین؟ و نتیجه به صورت یک ویدئو یا پادکست برای همون افراد منتشر بشه.
می شه در قالب مسابقه از مخاطب بخوایم بگه اگه سال آینده شرایط سفر فراهم بود، چه کارهایی رو انجام می ده و چه کارهایی رو نه.
به بهانه بسته شدن راه زیارت و ویروس منحوس کرونا، می توان کمپینی راه انداخت و با استفاده از آن مردم را تشویق کرد که در روز اربعین حسینی به طور مخصوص تری برای ظهور حضرت صاحب الزمان صلوات الله علیه دعا کنند.
معمولا زوار برای طول مسیر یک سری اذکار و دعاها رو می خونن و کارهایی رو انجام می دن. از مخاطب بخوایم همون دعاها و کارها رو امسال به نیابت از امام زمان صلوات الله علیه و برای ظهور حضرت، در خانواده و شهر خودشون انجام بدن. مثل یاری رسوندن به کسی که گرفتاری داره که ما می تونیم حلش کنیم.
ساخت هشتگ مناسب در فضای اینستاگرام به زبان های مختلف و اطلاع رسانی و ترند شدن جهانی آن!
به مردم بگیم ما هر سال که می رفتیم، چه چیزهایی تو این مسیر می دیدیم و چه تجربه و خاطراتی داشتیم که الان بی تاب رفتن هستیم. کلی کلی می شه درس ها و نکته های اربعینی رو گفت. امسال بیشتر از هر سال دیگه دلامون گرفته است و تنها کاری که از دستمون بر میاد دعا برای ظهور امام زمانمونه …!
برپایی مجلس خانگی در این ایام که به خاطر کرونا امکان پیاده روی اربعین نیست، با رعایت پروتکل های بهداشتی. و این برنامه رو در فضای مجازی نشر دهید.
با انتشار یکی از عکس های اربعین سال گذشته، از مخاطب بخواهیم در یک جمله حسش را بنویسد.
کسانی که مشهد زندگی می کنند، می تونند پیاده روی کنند تا حرم و زیارت اربعین رو اونجا به جا بیارند.
پخش مداحی های مختلف در ماشین های مخصوص که در سطح شهر باشند.
مردم اگر سال های قبل نیت داشته اند، چون الان نمی شه چیزی داد، به جای اون، دستکش و مواد ضد عفونی و ماسک بگیرند و پخش کنن بین مردم.
برای نذر می شه مثلا با یک سوپر مارکت هماهنگ کرد و پول مقداری کیک رو تقبل کنیم و ایشون روی هر خرید یک کیک یا هر چیز دیگه ای بذارن.
منبع: خدمتگزاران
مهمترین دلیل بزرگداشت اربعین سیدالشهدا علیه السلام روایت مرسله ای از امام حسن عسکری علیه السلام است که فرموده است: نشانه های مؤمن، پنج چیز است که یکی از آنها زیارت اربعین است. در این متن به بررسی و پیشنهاد راه های بزرگداشت اربعین حسینی پرداخته شده است.
راهکار های بزرگداشت اربعین
1- اولین، مهم ترین و اصلی ترین چیزی که خیلی مهم هست، این که سعی کنیم همدیگر رو متوجه کنیم که در چه بلایی گرفتار هستیم. باید هر شخص درحد توان خودش اطرافیانش رو متوجه این قضیه که چی شد امسال این توفیق از ما گرفته شد؟ چی شد ما رو تو این مسیر راه ندادن؟ کجای راه رو اشتباه رفتیم؟ اصلا راه اصلی رو بلدیم؟ اصل ما چی هست؟ غیر از اینه که ما امام حی و زنده داریم ولی کل توان و فکر و زمانمون رو گذاشتیم روی اینکه زندگی بهتری برای خودمون بسازیم!
اصن هدف خلقت ما آدما چی بوده؟ اینکه یه زندگی خوب و آبرومند و شاید پر از چالش داشته باشیم برای ساختن فردای بهتر؟ یا مثلا موفقیت کشور و سرزمین و افتخار به ازخودگذشتگی هایی که در راه بهتر کردن وضعیت زندگیمون بوده؟ ما برای چی زندگی می کنیم؟ برای کی زندگی می کنیم؟ بد نیست بعضی موقع ها به خودمون یادآوری کنیم داریم چی کار می کنیم. چه راحت همه چی شده بزرگداشت مجازی.
چه جوری دارن آروم آروم ما رو از هدف اصلی خلقتمون دور می کنن! چیزی که مهمه تو زندگی ما شیعیان اینه که به زور و التماس و … خودمون رو وصل کنیم به اماممون. کل زندگیمون باید توی این مسیر باشه. مسیری که اصلا ساده نیست ولی با کمترین توجهی از طرف ما به ائمه اطهار علیهم السلام سایه لطف و توجهشون رو از سر ما بر نمی دارن.
(بماند که اصل اینکه ما به طرفشون قدمی برداریم، هم از روی لطف و محبت خودشون به ماست، نه اینکه ما خودمون چیز خاصی تو وجودمون داشته باشیم.) همین زیارت ها، همین حرم ها، در نبود اماممون جزو راه های اصلی بودن که بریم خودمون رو بندازیم توی دامانشون. بریم دخیل ببندیم که آقا ما درسته که هیچ چیزی از این عالم نفهمیدیم، درسته که همیشه ظلم کردیم در حق اهل بیت علیهم السلام ، ولی اینو فهمیدیم که بدون اماممون داریم نابود می شیم.
این رو فهمیدیم که بدون حضور اماممون داریم دست و پای الکی می زنیم. این رو فهمیدیم که تا اماممون نیاد، نجات پیدا نمی کنیم. این رو فهمیدیم که بدون اماممون ما توی عذابیم. (با وجود اینکه همه این ها بدون در نظر گرفتن خود اماممون هست.
بدون در نظر گرفتن این که «چه تک و تنها چه غریبونه یه نفر کنج این زندونه» بدون توجه به اینکه کسی صبح و شام خون گریه می کنه، برای جد غریبش و نمی تونه انتقام این همه ظلم رو بگیره. اربعین یک لطف بزرگ بود در حق ما که با پای پیاده بزنیم به جاده و با تمام وجودمون بگیم: «اللهم انا نشکو الیک فقد نبینا، صلواتک علیه و آله، و غیبه ولینا…»
خالصانه ظهور مولا و پدر غریبمون رو ضجه بزنیم …
حالا وقت این که فکر کنیم ما واقعا باید چی کار می کردیم و در عمل چی کار کردیم! همه ما باید بسوزیم از این که از این فیض بزرگ محروم شدیم. شایدم یه بار برای همیشه باید از خواب غفلت بیدار بشیم. هنوزم وقت هست. شاید باید التماسشون رو بکنیم که امسال مارو راه بدن. نه برای اینکه ما دلبسته این سفر و مسیر شدیم. نه برای اینکه خودمون رو برسونیم که حاجت های دنیوی مسخرمون رو طلب کنیم.
نه به خاطر حس و حال خوب این سفر. این بار واقعی واقعی، از ته دل نبود اماممون رو فریاد بزنیم … بهونه کرونا رو هم لطفا از ذهنتون خارج کنید. خودمون رو که نمی خوایم گول بزنیم! مسیر، مسیر شفاست. اعتقاداتمون رو ضعیف نکنیم. مگه سال های قبل مریضی نبود؟ هزاران جور مریضی های واگیر و غیره که علائمی شاید بدتر و کشنده تر داشتند، وجود داشت و داره و خواهد داشت.
ولی ما کی به بهونه این مریضی ها از این مسیر با این جمعیت بالا که احتمال مریض شدن توش خیلیم زیاد هست، فرار کردیم؟ نگذاریم با اعتقادامون بازی کنن. قطعا و یقینا ما تو این مسیر وقتی توی ظروفی که معلوم نبود چه جوری شسته شدن، آب و غذا خوردیم، با نیت شفا اون ها رو خوردیم. با این نیت که این ها آب و غذایی هستند که از طرف امام حسین علیه السلام روزی ما شده، ناشکر نباشیم. نذاریم با اعتقاداتمون بازی کنن!
راهکار های بزرگداشت اربعین
هر روز حدیث های کوتاه ثواب زیارت سیدالشهدا علیه السلام رو با هشتگ «بعد منزل نبود در سفر روحانی» توی گروه هامون بارگذاری کنیم.
استوری با تصویرهای زائران و مداحی های زیبا خیلی تأثیرگذارند. ازشون غافل نشیم. مخصوصا در ساعت های مشخص و منظم گذاشته بشن.
مرور خاطرات اربعین های گذشته به صورت مینیمال و ارسال آن با هشتگ «حسرت» می تونه حال و هوای اربعینی به فضای مجازی بده. این خاطرات می تونند حتی توی گروه های فامیلی به صورت ویس یا متن یا عکس و … ارسال بشن.
پادکست با موضوع خاطرات اربعین.
(در صورتی که آب و هوا اجازه دهد) در روز اربعین قالیچه ای بالای بام پهن شود که به همراه اهل خانه، شرایط یک زیارت از راه دور از فراز بلندی مهیا شود. (که در روایت توصیه شده است.)
مسابقه دلنوشته با موضوع دلتنگ حرم.
راه اندازی کمپین هر خانه یک موکب. هر فرد نیت کنه در این روزها، مثل فضای پیاده روی در رفع نیازهای افراد خانه کوشا باشد.
در گروه های دوستانه و خانوادگی می تونیم یک ساعت مشخص رو در روز اربعین اعلام کنیم که همه زیارت اربعین رو زمزمه کنند. صوت دعا رو هم می تونیم بذاریم.
ما برای زیارت حضرت رسول صلی الله علیه و آله دلیل نقلی داریم مبنی بر درست کردن چیزی شبیه قبر مطهر آن بزرگوار. (در زیارت از راه دور رسول خدا صلی الله علیه و آله در مفاتیح الجنان مرحوم شیخ عباس قمی اشاره شده) شاید بتوانیم چنین قبری درون خانه خود برای حضرت اباعبدالله علیه السلام درست کنیم و برای تسکین قلب اول از همه حضرت ولی عصر صلوات الله علیه و دوم دل هایی که از دوری و بلایا خون شده، دعا و نیایش کنیم.
از نزدیکان و دوستانی که تا سال پیش چندین سال توفیق زیارت اربعین داشته اند، مصاحبه ای انجام بشه در حد چند سؤال و جواب کوتاه. امسال چه کاری رو جایگزین پیاده روی در مسیر کربلا می کنین؟ و نتیجه به صورت یک ویدئو یا پادکست برای همون افراد منتشر بشه.
می شه در قالب مسابقه از مخاطب بخوایم بگه اگه سال آینده شرایط سفر فراهم بود، چه کارهایی رو انجام می ده و چه کارهایی رو نه.
به بهانه بسته شدن راه زیارت و ویروس منحوس کرونا، می توان کمپینی راه انداخت و با استفاده از آن مردم را تشویق کرد که در روز اربعین حسینی به طور مخصوص تری برای ظهور حضرت صاحب الزمان صلوات الله علیه دعا کنند.
معمولا زوار برای طول مسیر یک سری اذکار و دعاها رو می خونن و کارهایی رو انجام می دن. از مخاطب بخوایم همون دعاها و کارها رو امسال به نیابت از امام زمان صلوات الله علیه و برای ظهور حضرت، در خانواده و شهر خودشون انجام بدن. مثل یاری رسوندن به کسی که گرفتاری داره که ما می تونیم حلش کنیم.
ساخت هشتگ مناسب در فضای اینستاگرام به زبان های مختلف و اطلاع رسانی و ترند شدن جهانی آن!
به مردم بگیم ما هر سال که می رفتیم، چه چیزهایی تو این مسیر می دیدیم و چه تجربه و خاطراتی داشتیم که الان بی تاب رفتن هستیم. کلی کلی می شه درس ها و نکته های اربعینی رو گفت. امسال بیشتر از هر سال دیگه دلامون گرفته است و تنها کاری که از دستمون بر میاد دعا برای ظهور امام زمانمونه …!
برپایی مجلس خانگی در این ایام که به خاطر کرونا امکان پیاده روی اربعین نیست، با رعایت پروتکل های بهداشتی. و این برنامه رو در فضای مجازی نشر دهید.
با انتشار یکی از عکس های اربعین سال گذشته، از مخاطب بخواهیم در یک جمله حسش را بنویسد.
کسانی که مشهد زندگی می کنند، می تونند پیاده روی کنند تا حرم و زیارت اربعین رو اونجا به جا بیارند.
پخش مداحی های مختلف در ماشین های مخصوص که در سطح شهر باشند.
مردم اگر سال های قبل نیت داشته اند، چون الان نمی شه چیزی داد، به جای اون، دستکش و مواد ضد عفونی و ماسک بگیرند و پخش کنن بین مردم.
برای نذر می شه مثلا با یک سوپر مارکت هماهنگ کرد و پول مقداری کیک رو تقبل کنیم و ایشون روی هر خرید یک کیک یا هر چیز دیگه ای بذارن.
منبع: خدمتگزاران
