وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاء وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ وَلاَ يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إَلاَّ خَسَارًا
و ما از قرآن آنچه را براى مؤمنان مايه درمان(از جهل و ناپاکی) و رحمت است نازل مىكنيم و(لی قرآن) ستمگران(را بخاطر اینکه خود از رحمت خدا دور شدند) را بجز زيان نمىافزايد (82)سوره اسراء
با استعانت از خداوند متعال و عنایت امام زمان(عج) این بحث رو با محوریت آیات قرآن کریم آغاز می کنم.ضمنا از زحمات حاج آقا متین پور که در این عرصه قلم میرانند تقدیر و تشکر می کنم.
اولین آیه:
سوره هود آیه 8
وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِلَى أُمَّةٍ مَّعْدُودَةٍ لَّيَقُولُنَّ مَا يَحْبِسُهُ أَلاَ يَوْمَ يَأْتِيهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُواْ بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ﴿8﴾
و اگر عذاب را تا مدت معینی از آنان به تاخير افكنيم حتما خواهند گفت چه چيز آن را باز مىدارد آگاه باش روزى كه [عذاب] به آنان برسد از ايشان بازگشتنى نيست و آنچه را كه مسخره مىكردند آنان را فرو خواهد گرفت (8)
[دو روايت در باره اينكه مراد از" امت معدوده" در آيه شريفه، امام زمان (ع) و اصحاب اويند]
<font style="font-size
![[تصویر: confused.gif]](http://www.atamalek.ir/images/smilies/confused.gif)
و صاحب تفسير نعمانى به سند خود از اسحاق بن عبد العزيز از امام صادق (ع) روايت كرده كه در ذيل جمله" لَئِنْ أَخَّرْنا عَنْهُمُ الْعَذابَ إِلى أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ"فرمود: منظور از" عذاب" خروج مهدى (ع)، و منظور از" امت معدوده" اهل بدر و اصحاب آن جنگ است. <font style="font-size
علامه طباطبایی فرمودند: اين معنا را قمى در« تفسير قمى، ج 1، ص 323» متن کامل حدیث (1 أخبرنا أحمد بن إدريس قال حدثنا أحمد بن محمد عن علي بن الحكم عن سيف عن حسان عن هشام بن عمار عن أبيه و كان من أصحاب علي ع عن علي ع في قوله تعالى «وَ لَئِنْ أَخَّرْنا عَنْهُمُ الْعَذابَ إِلى أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ لَيَقُولُنَّ ما يَحْبِسُهُ» قال الأمة المعدودة أصحاب القائم الثلاث مائة و البضعة عشر)حضرت علی (ع) فرمود: منظور از امت معدود اصحاب و یاران امام زمان هستند که تعدادشان به 313 نفر می رسد.
