زنانی که شغلشان نامتعارف است

[متین]

[متین]

معنی وتفسیر آیات زیر که عینا ازروی مجموعه تفسیر آسان کپی شده است آن 30درصد دختران مجرد که شوهر ندارند و حامله می شوندوسقط جنین می کنند بخوانند:!!!

(ما شهر لوط را زير و زبر و آنان را سنگباران كرديم:

[سوره الحجر (15): آيات 73 تا 79]

فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِينَ (73) فَجَعَلْناعالِيَها سافِلَها وَ أَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ حِجارَةً مِنْ سِجِّيلٍ (74) إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ (75) وَ إِنَّها لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ (76) إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ (77)

وَ إِنْ كانَ أَصْحابُ الْأَيْكَةِ لَظالِمِينَ(78) فَانْتَقَمْنا مِنْهُمْ وَ إِنَّهُما لَبِإِمامٍ مُبِينٍ (79)

ترجمه:

73- (هنگامى كه خاندانلوط، شبانه از شهر خارج شدند) يك صيحه آسمانى آمد و قوم لوط را به هنگام طلوع آفتاب برگرفت (و به دوزخ فرستاد)

74- بعدا ما شهر قوم لوطرا زير و زبر نموديم و قوم را به وسيله سنگى از سجيل (كه معنى آن بعدا خواهد آمد) سنگباران نموديم .تفسير آسان، ج‏9، ص: 86

 

-محققا يك چنين كيفرى آيات و معجزاتى است براى هوشمندان-75

76- و يقينا آثار آن عذابهاموجود، و راهى مى‏باشند استوار و پايدار

77- و قطعا يك چنين كيفرو سركوبى آيت و عبرتى است براى مؤمنين

78- و محققا اصحاب و اهلايكه ستمكار بودند

79- بعدا ما از آنان انتقامگرفتيم. و مسلما شهر قوم لوط و شهر قوم شعيب (براى عبرت گرفتن) پيشوائى هستند آشكار

- مؤلف.

لغت، معنى، تركيب:

كلمه صيحه در اينجا: عذاب. كلمه مُشْرِقِينَ: بههنگام طلوع آفتاب.

كلمه سِجِّيلٍ: گلى كه بصورت سنگ درآمده باشد. كلمه لِلْمُتَوَسِّمِينَ: افرادى كه از اينگونه عذاب‏ها پند و اندرز مى‏گيرند. اصحاب (ايكه): قوم شعيب. كلمه امام در اينجا: راه و طريق- كلمه مُشْرِقِينَ: حال است براى ضمير كلمه فَأَخَذَتْهُمُ- كاشف.

تفسير

آيه 73 فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِينَ.

يعنى بعد از آنكه خاندان لوط به استثناى زوجه‏اش شبانه از شهر خارج شدند صيحه كوبنده و نابود كننده آسمانى آمد و تا آخرين نفر قوم لوط را در حالى برگرفت كه آفتاب در شرف طلوع كردن بود- مؤلف- گفته شده: ابتداء عذاب قوم لوط با طلوع فجر مصادف شد، و انتهاء آن با طلوع آفتاب. و به همين جهت است كه در پايان آيه 66 كه تفسير شد راجع به ابتداء عذاب قوم لوط مى‏فرمايد: مُصْبِحِينَ. و در اين آيه راجع به انتهاء عذابشان ميفرمايد:

مُشْرِقِينَ- فتح.

آيه 74 فَجَعَلْنا عالِيَها سافِلَها- الى آخره:

يعنى بعد از آنكه قوم لوط طعمه صيحه آسمانى شدندشهرشان را به نحوى زير و زبر كرديم كه سمت بالاى آن زير، و سمت زير آن بالا قرارگرفت

 . ودر همان حال براى اينكه احدى از آنان سالم جان بدر نبرد به وسيله سجيل، سنگبارانشان هم نموديم. (وَ أَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ حِجارَةً مِنْ سِجِّيلٍ) و سجيل آن گلى است كه با آتش پخته و نظير سنگ مى‏شود- مؤلف.                        تفسير آسان، ج‏9، ص: 87.

آيه 75 إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ.

يكى از اسلوب‏هاى قرآن مجيد اين است: اولا اخطارمى‏كند و سخن از اقوام و اعصار گذشته به ميان مى‏آورد و بعدا نتيجه مى‏گيرد و مى‏گويد:

افرادى كه شايسته پند و اندرز گرفتن باشند اينگونه داستان‏ها براى آنان آيت و معجزه و موجب عبرت خواهد بود. آيه مورد بحث هم به نكته‏اى كه در بالا گفتيم اشاره مى‏كند و ميفرمايد: نابود شدن قوم لوط و بدرك اسفل رفتن آنان بهترين وسيله است براى افرادى كه لايق عبرت گرفتن باشند. 

 
 

يك نكته لغوى:

و آن اينكه مصدر كلمه (لِلْمُتَوَسِّمِينَ) (وسم  بر وزن وعد است) و (وسم) در اصل به معنى علامت و داغ كردن چيزى مى‏باشد كه اثر آن چيز باقى بماند. مثلا داغ كردن پوست شتر و امثال آن كه هر گاه پوست آنها را- براى اينكه شناخته شوند- داغ مى‏كنند اثر آن در پوست آنها بجاى مى‏ماند پس همانطور كه اثر داغ كردن در چيزهائى كه گفته شد اثر مى‏گذارد همانطور هم اين پند و اندرزهائى كه خدا در قرآن به وسيله سرنوشت شوم ستمكاران بيان مى‏كند در قلوب پاك و لايق افراد با سعادت اثر مى‏گذارد، و ايشان به خوبى درك مى‏كنند اگر قدم جاى قدم ستمكاران بگذارند حتما بسرنوشت شوم آنان گرفتار خواهند شد. آرى افراد با سعادت اين پند و اندرزها را مى- پذيرند. بر خلاف افراد شقى و قسى القلب و كودن و بد بخت كه كوچكترين بهره‏اى از اينگونه پند و اندرزها نخواهند داشت. آرى: بر سيه دل چه سود خواندن وعظ- نرود ميخ آهنين بر سنگ- مؤلف.

                        تفسير آسان، ج‏9، ص: 88

آيه 76 وَ إِنَّها لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ.

ضمير كلمه (إِنَّها) به كلمه (الْمَدِينَةِ) بازمى‏گردد كه در آيه 67 تفسير شد. (باء) اول كلمه (لَبِسَبِيلٍ به معنى (في) است. منظور از كلمه (لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ) كه ترجمه شد: آن طريق و راهى مى‏باشد كه تاكنون متروك و مسدود نشده است، و مسير مسافرانى مى‏باشد كه از حجاز به سوى شام و بالعكس اياب و ذهاب مى‏كنند. يعنى اثر شهر قوم لوط كه زير و زبر شده است هم اكنون موجود و بر سر راهى مى‏باشد كه در بالا گفته شد. آرى خداى عليم در اين آيه حتى به محل شهر قوم لوط اشاره مى‏كند كه كسى نتواند آنرا انكار نمايد- مؤلف.

آيه 77 إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ.

آرى همانطور كه در دو آيه قبل هم اشاره شد چون هركسى اين سعادت را ندارد كه از اينگونه مواعظ پند و اندرز بگيرد، و يا اينكه لا اقل، آنها را تصديق نمايد لذا اين آيه شريفه ميفرمايد: اينگونه امثله و سخنان براى مؤمنين راستين يك نوع آيت و موجب عبرتشان خواهد بود چون ما فشرده‏اى از داستان قوم لوط را در صفحه- 348- جلد هفتم تفسير آسان به بعد نوشتيم لذا در اينجا احتياجى به تكرار آن نيست- مؤلف.

آيه 78 وَ إِنْ كانَ أَصْحابُ الْأَيْكَةِ لَظالِمِينَ.

منظور از اين اصحابى كه اين آيه ميفرمايد: قوم حضرتشعيب است..

يعنى مسلما اصحاب الايكه يعنى قوم حضرت شعيب ازظالمين و ستمكاران بودند از جمله ظلم و ستم آنان چنانكه مفسرين فرموده‏اند: شرك به خدا و كمفروشى و امثال آنها بوده است. چون اينطور بودند لذا كيفرشان همان بوده                        تفسير آسان، ج‏9، ص: 89

 كه آيه بعد بيان مى‏كند- مؤلف.

آيه 79 فَانْتَقَمْنا مِنْهُمْ وَ إِنَّهُما لَبِإِمامٍمُبِينٍ.

ضمير كلمه (إِنَّهُما) كه تثنيه است به شهر قوملوط و مكان قوم شعيب باز مى‏گردد. از تفسير الميزان اينطور بدست مى‏آيد كه كلمه (امام) در اين آيه به معنى راه و طريق است. پس با توجه به دو نكته فوق، معنى اين آيه چنين ميشود كه خدا ميفرمايد: بعد از آنكه قوم شعيب مستوجب عذاب و عقاب شدند ما آنان را هلاك و به دوزخ روانه كرديم. و محققا محل و مكان شهر قوم لوط و قوم شعيب بر سر راهى است كه آشكار و معبر و مسير عابرين و مسافرين مى‏باشد، چنانكه در آيه قبل هم به آن اشاره شد- مؤلف