۱۳۹۹-۵-۸، ۰۷:۴۴ عصر
بهطور کلی میزان همّت و پایبندی انسان در هر کاری با میزان شناختی که از اهمیّت آن دارد، رابطه مستقیم دارد. نماز عامل مهمی در تزکیه روح و درون انسان است. اهمیت ندادن به نماز به لحاظ عدم آشنایی به حقیقت آن و احساس نیاز نکردن نسبت به آن، از عوامل ترک نماز و سستی در آن بهشمار میآید. گاهی انسان به یک چیزی اعتقاد دارد، اما باور و ایمان ندارد. مثلاً میداند انسان مرده ترسی ندارد، اما باز هم میترسد. وجود این ترس در انسان دلیل است که آن اعتقاد، تبدیل به باور دل و ایمان قلبی نشده است. چه بسا اعتقاد به اهمیت نماز اول وقت باشد اما باور و ایمان به آن نباشد.
برای به دست آوردن این باور میتوان از اسباب باوربخش؛ مثل مطالعه کردن کتابهایی که در موضوع نماز اول وقت نگاشته شده است، استفاده کرد، که این مطالعه باید پیاپی و پیوسته باشد، سپس به تفکّر بپردازد که با نخواندن نماز اول وقت، مشمول چه زیانها و سرزنشهایی میشود و با خواندن آن مشمول چه سودها و پاداشهایی میگردد. در اهمیت نماز اول وقت همین بس که امامان معصوم علیهمالسّلام حتی در حال جنگ با دشمن، نماز را در اول وقت برگزار میکردند و امام صادق علیهالسّلام میفرماید: «کسی که نسبت به وقت نماز بیاعتناست از او دوری کنید؛ زیرا او نسبت به خدا بیاعتناست و کسی که نسبت به خدا بیاعتنا و بیوفا باشد، یقیناً نسبت به دیگران هم چنین است». ابوبصیر میگوید: «بعد از شهادت حضرت صادق علیهالسّلام پیش امحمیده رفتم تا به او در این مصیبت تسلیت بگویم، تا چمشمش به من افتاد شروع به گریه کرد، من نیز از حال او به گریه افتادم، آنگاه گفت: ابا محمد، اگر حضرت صادق علیهالسّلام را هنگام مرگ مشاهده میکردی چیز عجیبی میدیدی. در آن لحظات آخر چشم باز کرده فرمود: هر کس بین من و او خویشاوندی هست بگوئید بیاید همه را گرد من جمع کنید سفارشی دارم. امحمیده گفت: تمام خویشاوندان آن جناب را جمع کردیم، در این موقع امام صادق علیهالسّلام نگاهی به آنها نموده فرمود: «اِنَّ شَفاعَتَنَا لاتَنالُ مَستَخِفّاً بِالصَّلاةِ؛ شفاعت ما به آن کسی که نمازش را سبک شمارد نخواهد رسید». (محاسن برقی، ج1، ص80) پیامبر صلّیالله علیه واله در این باره میفرمایند: «هر کس نماز را سبک بشمارد، دچار پانزده بلا مىشود: شش بلا در دنیا، سه بلا هنگام مرگ، سه بلا در قبر و سه بلا هنگامى که از قبر بیرون مىآید؛ آنچه در دنیا به آن دچار مىشود: 1. خداوند برکت را از عمر او برمىدارد؛ 2. خداوند برکت را از روزىاش برمىدارد؛ 3. چهره خوبان از او گرفته مىشود؛ 4. کار نیک وى پاداش نخواهد داشت؛ 5. دعایش به اجابت نمىرسد؛ 6. از دعاى خوبان بهرهاى نخواهد برد. امّا آن چه هنگام مرگ به آن دچار میشود: 1. با ذلّت و خوارى مىمیرد؛ 2. گرسنه از دنیا مىرود؛ 3. تشنه مىمیرد. امّا آن چه در قبر گریبانش را مىگیرد: 1. خداوند ملکى را در قبر وى مىگمارد تا او را شکنجه دهد؛ 2. قبر بر وى تنگ خواهد گرفت؛ 3. درون قبر وى تاریک خواهد بود. آن چه در قیامت هنگام برخاستن از قبر به آن دچار مىشود: 1. خداوند فرشتهاى بر او مىگمارد تا وى را با صورت بر زمین بکشد؛ 2. با وى محاسبه سختى خواهد داشت؛ 3. هرگز خداوند به وى نظر رحمت نمىافکند». (2) بنابراین با توجه به آثار شومی که سستی و کاهلی در نماز دارد و
برای به دست آوردن این باور میتوان از اسباب باوربخش؛ مثل مطالعه کردن کتابهایی که در موضوع نماز اول وقت نگاشته شده است، استفاده کرد، که این مطالعه باید پیاپی و پیوسته باشد، سپس به تفکّر بپردازد که با نخواندن نماز اول وقت، مشمول چه زیانها و سرزنشهایی میشود و با خواندن آن مشمول چه سودها و پاداشهایی میگردد. در اهمیت نماز اول وقت همین بس که امامان معصوم علیهمالسّلام حتی در حال جنگ با دشمن، نماز را در اول وقت برگزار میکردند و امام صادق علیهالسّلام میفرماید: «کسی که نسبت به وقت نماز بیاعتناست از او دوری کنید؛ زیرا او نسبت به خدا بیاعتناست و کسی که نسبت به خدا بیاعتنا و بیوفا باشد، یقیناً نسبت به دیگران هم چنین است». ابوبصیر میگوید: «بعد از شهادت حضرت صادق علیهالسّلام پیش امحمیده رفتم تا به او در این مصیبت تسلیت بگویم، تا چمشمش به من افتاد شروع به گریه کرد، من نیز از حال او به گریه افتادم، آنگاه گفت: ابا محمد، اگر حضرت صادق علیهالسّلام را هنگام مرگ مشاهده میکردی چیز عجیبی میدیدی. در آن لحظات آخر چشم باز کرده فرمود: هر کس بین من و او خویشاوندی هست بگوئید بیاید همه را گرد من جمع کنید سفارشی دارم. امحمیده گفت: تمام خویشاوندان آن جناب را جمع کردیم، در این موقع امام صادق علیهالسّلام نگاهی به آنها نموده فرمود: «اِنَّ شَفاعَتَنَا لاتَنالُ مَستَخِفّاً بِالصَّلاةِ؛ شفاعت ما به آن کسی که نمازش را سبک شمارد نخواهد رسید». (محاسن برقی، ج1، ص80) پیامبر صلّیالله علیه واله در این باره میفرمایند: «هر کس نماز را سبک بشمارد، دچار پانزده بلا مىشود: شش بلا در دنیا، سه بلا هنگام مرگ، سه بلا در قبر و سه بلا هنگامى که از قبر بیرون مىآید؛ آنچه در دنیا به آن دچار مىشود: 1. خداوند برکت را از عمر او برمىدارد؛ 2. خداوند برکت را از روزىاش برمىدارد؛ 3. چهره خوبان از او گرفته مىشود؛ 4. کار نیک وى پاداش نخواهد داشت؛ 5. دعایش به اجابت نمىرسد؛ 6. از دعاى خوبان بهرهاى نخواهد برد. امّا آن چه هنگام مرگ به آن دچار میشود: 1. با ذلّت و خوارى مىمیرد؛ 2. گرسنه از دنیا مىرود؛ 3. تشنه مىمیرد. امّا آن چه در قبر گریبانش را مىگیرد: 1. خداوند ملکى را در قبر وى مىگمارد تا او را شکنجه دهد؛ 2. قبر بر وى تنگ خواهد گرفت؛ 3. درون قبر وى تاریک خواهد بود. آن چه در قیامت هنگام برخاستن از قبر به آن دچار مىشود: 1. خداوند فرشتهاى بر او مىگمارد تا وى را با صورت بر زمین بکشد؛ 2. با وى محاسبه سختى خواهد داشت؛ 3. هرگز خداوند به وى نظر رحمت نمىافکند». (2) بنابراین با توجه به آثار شومی که سستی و کاهلی در نماز دارد و
