۱۳۹۹-۱۲-۴، ۰۲:۴۰ عصر
گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو- فاطمه کمالیان؛ گاهی بعضی آدمها مثل شخصیت کارتون گالیله فقط مارا منع میکنند بدون اینکه جایگزینی پیشنهاد بدهند. میگویند" این چشم بادامیها رو ول کن! " یا " این دیگه چیه که گوش میدی؟ " یا مثلا" تو که نمیفهمی چی میگن! اینا کین با این قیافهها و استایلشون؟! "، اما نمیگویند خب در عوض سراغ چه چیزی برو که به همان میزان جذاب باشد! نمیگویند اگر این درد است، علاجش چیست؟ فقط منع میکنند و انگار دورتادور آدم قفس میکشند. اما این چشم بادامیهای عزیز، چطور وارد زندگی ما شدند و تا این حد پیش آمدند؟ آیا دوست داشتن کیپاپ چیز بدی است؟
در دهههای اخیر بنا بر آمار، موسیقی از یک امر صرفا حاشیهای که شاید حتی درجه چندم محسوب میشد، به متن زندگی افراد و خصوصا نوجوانان وجوانان آمده است و به سادگی از طریق تلفن همراه در دسترس قرار میگیرد. در ایران وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی باید متولی دادن خوراک فرهنگی مناسب -ازجمله موسیقی- به مردم باشد، اما بنظر میرسد در این حوزه هنوز جای کار وجود دارد.
K-pop در اوج
از بین موسیقیهای مختلف، شاید بشود گفت K-pop جایگاه ویژه تری را بین نوجوانان و جوانان ایرانی به خود اختصاص داده است و این علاقه مندی روز به روز هم بیشتر میشود. حتی بیشتر از موسیقیهای غربی با سابقهای طولانی تر! این یعنی K-pop آن چیزی را به مخاطب نوجوان و جوان ایرانی میدهد که در موسیقی غربی و یا در موسیقی ایرانی هم دیده نمیشود.
وقتی از کیپاپرها دلیل علاقه مندی شان را میپرسیم و وجه تمایز را میخواهیم، به جز مدل شخصیتی و چهره آیدولهای مورد علاقه شان، درباره تنوع سبک موسیقی، اجراهای متنوع با تمهای مختلف (جلوه بصری)، موزیک ویدیوهای جذاب و بعضا معماگونه و متنهای امیدبخش و انگیزهدهنده صحبت میکنند؛ چیزی که در موسیقیهای دیگر یا اصلا نیست و یا بسیار کمرنگتر است.
خانم دکتر عطاری روانشناس کودک و نوجوان هم درباره دلایل علاقهمندی نوجوانها به موسیقی کرهای میگوید: «نوجوان در سن تحرک و پویایی است و طبعا دیدن فعالیت و پویایی در k-pop تاحد زیادی نیاز اورا رفع میکند، بعلاوه در آهنگها بعضا بخشهای آوا گونهای وجود دارد که هرمخاطبی با هر زبانی میتواند با آن همراهی کند و نیاز به دانستن زبان خاصی ندارد. دیگر اینکه ما اساسا در فرهنگ خودمان جمع گرا هستیم و فردگرایی را خیلی قبول نداریم، چیزی که به وضوح در k-pop وجود دارد و اکثرا گروهی کار میکنند.»
کیپاپ، موسیقی متن زندگی نسل جدید/ چرا نوجوانان موسیقی کرهای را دنبال میکنند؟
البته از نگاه دکتر عطاری به جز اینها، موسیقی پاپ کرهای انگار به نوعی بین فرهنگ غرب و شرق پیوند برقرار کرده است؛ نه غربی غربی است و نه شرقی شرقی و شاید به همین دلیل است که نه تنها در ایران، که در بسیاری از کشورهای دیگر هم طرفدار دارد.
پاپ کرهای یا همان پاپ غرب؟
آشنایی و علاقه مندی افراد به K-pop یا ازطریق K-drama یعنی همان صنعت فیلم و سریال کرهای بوده، یا از طریق معرفی توسط دوستانی که کی پاپر (طرفدار K-pop) بوده اند، یا از طریق گشت وگذار در اینترنت و صفحات مجازی، تبلیغات کالاهای برند، و یا راههایی شبیه به آن.
ایران از لحاظ تاریخی، فرهنگی، و حتی موسیقی بسیارغنی است، اما وقتی از داشته هایمان استفاده نکنیم، دیگران از آنها به نفع خودشان استفاده میکنند و دیگر نمیتوانیم جلوی آن را بگیریم. این مسئله البته واضح است، اما روآوردن به رویکرد نفی و نهی باعث شده تا کسی به فکر راه حل نباشد.
در دهههای اخیر بنا بر آمار، موسیقی از یک امر صرفا حاشیهای که شاید حتی درجه چندم محسوب میشد، به متن زندگی افراد و خصوصا نوجوانان وجوانان آمده است و به سادگی از طریق تلفن همراه در دسترس قرار میگیرد. در ایران وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی باید متولی دادن خوراک فرهنگی مناسب -ازجمله موسیقی- به مردم باشد، اما بنظر میرسد در این حوزه هنوز جای کار وجود دارد.
K-pop در اوج
از بین موسیقیهای مختلف، شاید بشود گفت K-pop جایگاه ویژه تری را بین نوجوانان و جوانان ایرانی به خود اختصاص داده است و این علاقه مندی روز به روز هم بیشتر میشود. حتی بیشتر از موسیقیهای غربی با سابقهای طولانی تر! این یعنی K-pop آن چیزی را به مخاطب نوجوان و جوان ایرانی میدهد که در موسیقی غربی و یا در موسیقی ایرانی هم دیده نمیشود.
وقتی از کیپاپرها دلیل علاقه مندی شان را میپرسیم و وجه تمایز را میخواهیم، به جز مدل شخصیتی و چهره آیدولهای مورد علاقه شان، درباره تنوع سبک موسیقی، اجراهای متنوع با تمهای مختلف (جلوه بصری)، موزیک ویدیوهای جذاب و بعضا معماگونه و متنهای امیدبخش و انگیزهدهنده صحبت میکنند؛ چیزی که در موسیقیهای دیگر یا اصلا نیست و یا بسیار کمرنگتر است.
خانم دکتر عطاری روانشناس کودک و نوجوان هم درباره دلایل علاقهمندی نوجوانها به موسیقی کرهای میگوید: «نوجوان در سن تحرک و پویایی است و طبعا دیدن فعالیت و پویایی در k-pop تاحد زیادی نیاز اورا رفع میکند، بعلاوه در آهنگها بعضا بخشهای آوا گونهای وجود دارد که هرمخاطبی با هر زبانی میتواند با آن همراهی کند و نیاز به دانستن زبان خاصی ندارد. دیگر اینکه ما اساسا در فرهنگ خودمان جمع گرا هستیم و فردگرایی را خیلی قبول نداریم، چیزی که به وضوح در k-pop وجود دارد و اکثرا گروهی کار میکنند.»
کیپاپ، موسیقی متن زندگی نسل جدید/ چرا نوجوانان موسیقی کرهای را دنبال میکنند؟
البته از نگاه دکتر عطاری به جز اینها، موسیقی پاپ کرهای انگار به نوعی بین فرهنگ غرب و شرق پیوند برقرار کرده است؛ نه غربی غربی است و نه شرقی شرقی و شاید به همین دلیل است که نه تنها در ایران، که در بسیاری از کشورهای دیگر هم طرفدار دارد.
پاپ کرهای یا همان پاپ غرب؟
آشنایی و علاقه مندی افراد به K-pop یا ازطریق K-drama یعنی همان صنعت فیلم و سریال کرهای بوده، یا از طریق معرفی توسط دوستانی که کی پاپر (طرفدار K-pop) بوده اند، یا از طریق گشت وگذار در اینترنت و صفحات مجازی، تبلیغات کالاهای برند، و یا راههایی شبیه به آن.
ایران از لحاظ تاریخی، فرهنگی، و حتی موسیقی بسیارغنی است، اما وقتی از داشته هایمان استفاده نکنیم، دیگران از آنها به نفع خودشان استفاده میکنند و دیگر نمیتوانیم جلوی آن را بگیریم. این مسئله البته واضح است، اما روآوردن به رویکرد نفی و نهی باعث شده تا کسی به فکر راه حل نباشد.
