۱۳۹۹-۱۱-۷، ۰۷:۱۸ صبح
سلام من حدوده دوساله که ازدواج کردم اما احساس خوشبختی نمیکنم چونکه خودم نمیتونم باشم من ادمیم که دوست ندارم کسی از دستم ناراحت بشه مثلا خانوادم خیلی دوست دارن که همیشه بهشون سر بزنم خب منم دوست دارم اما شوهرم ازین قضیه ناراحته با این حال منم مراعات میکنم و کاری میکنم نه خانوادم ناراحت بشن نه شوهرم اما دیگه خسته شدم ازینکه خواسته ی دیگران فقط برام مهمه و ناراحتیه من ارزشی نداره دلم میخواد شوهرم به خواسته ی من احترام بذاره یعنی بفهمه اگه امروز میخوام برم خونه مامانم به خواسته ی دله خودم نه اینکه بگه اونا هروز بهت زنگ میزنن حتی از زنگ زدن هر روز مامانم شکایت میکنه من خیلی ناراحت میشم اما صبوری میکنم من خیلی واسه زندگیم زحمت کشیدم اما شوهرم نمیبینه خیلی فداکاری کردم تو زندگی اما همیشه بده منم یعنی با اینکه مطمئنم اون مقصره اما با حرفاش منو مقصر میکنه و منم نمیتونم چیزی بگم. خانوادم بهم میگن شوهر ذلیل باز شوهرم میگه مامان دوست. من دلم میخواد خواسته هامو بهشون بفهمونم اما نمیدونم چجوری؟! دلم میخواد الان که هردو طرفم اینجوری بهم میگن خب منم کاره خودمو بکنم شاید زندگیم قشنگتر شه من فقط میخوام از شما بپرسم چجوری بتونم تو زندگیم خوشحال باشم؟ خودم باشم ارامش داشته باشم؟؟؟!ممنون.
