۱۴۰۰-۱۱-۲، ۱۰:۰۷ عصر
سلام من ۱۸ سالمه و از موقعی که یادم میاد همیشه افسرده بودم و گوشه گیر. همیشه تو اتاقمم و حوصله حرف زدن با هیچکس رو ندارم. از تلفن جواب دادن بیزارم
کل روزو خوابم با اینکه کنکوری ام باید درس بخونم ولی صفر صفرم نمیتونم بخونم نمیتونم تمرکز کنم. به دلایلی که خودم نمیدونم چین همیشه ناراحتم و بی مورد گریه میکنم
همیشه تو این فکرم خودمو بکشم ولی بخاطر اعتقاداتم نمیتونم همینم بیشتر آزارم میده. اینقدر درس دارم و نخوندم که دارم دیوونه میشم از اون طرف خانوادم همش میگن بااید دکتر شی منم که هیچی.. اصلا تو جمع ها حاضر نمیشم و اگرم بزور برم حرفی نمیزنم. هیچکسم بخاطر حالی که دارم سمتم نمیاد این بیشتر اذیتم میکنه هیچکس نمیتونه درکم کنه نه با خونوادم میتونم حرف بزنم نه دوستام. مشاوره تو واتساپ میخواستم
کل روزو خوابم با اینکه کنکوری ام باید درس بخونم ولی صفر صفرم نمیتونم بخونم نمیتونم تمرکز کنم. به دلایلی که خودم نمیدونم چین همیشه ناراحتم و بی مورد گریه میکنم
همیشه تو این فکرم خودمو بکشم ولی بخاطر اعتقاداتم نمیتونم همینم بیشتر آزارم میده. اینقدر درس دارم و نخوندم که دارم دیوونه میشم از اون طرف خانوادم همش میگن بااید دکتر شی منم که هیچی.. اصلا تو جمع ها حاضر نمیشم و اگرم بزور برم حرفی نمیزنم. هیچکسم بخاطر حالی که دارم سمتم نمیاد این بیشتر اذیتم میکنه هیچکس نمیتونه درکم کنه نه با خونوادم میتونم حرف بزنم نه دوستام. مشاوره تو واتساپ میخواستم
